Mij hoor je niet klagen

Als ik het goed begrijp krijgen we ook hier, na gisteren al in Zeeland en Noord-Brabant een officiële hittegolf. Dat betekent ook vandaag weer kalm aan doen en veel water drinken. We houden de zon zoveel mogelijk buiten en in de vroege uurtjes en ’s avonds staan de deuren en ramen tegen elkaar open om de boel lekker door te laten waaien.

Ik neem mijn tijd voor het bezoekje aan de supermarkt, de koelte die daar heerst voelt nu zelfs koud aan.

Maar mij hoor je niet klagen (tot je op gehoorafstand komt) 😉

Pas op het afstapje

De grond klinkt hier steeds verder in. Eens in de zeven, acht jaar moeten we het tuinterras wel ophogen omdat de afstap naar de tuin te groot wordt. Inmiddels is het hoogteverschil met straatniveau meer dan een halve meter. Om de tuin toegankelijk te houden voor rolstoelgebruikers en de kleintjes hebben we nu maar een extra niveau gecreëerd van een vierkante meter. Wel dus een tree extra. De klus moest voor José’s verjaardag geklaard zijn in verband met de verwachte visite maar achteraf bleven de rollator gebruikers weg vanwege het warme weer, respectievelijk het verjaardagsfeestje van de kleinzoon. 

We kunnen er in ieder geval weer even tegen.

Hoed en #SG17-25

Hoed

Jannie presteerde het om een spreekwoord te vinden waarin zowel het woord van vorige week als dat van twee weken geleden een plek hadden, hij heeft een mus onder zijn hoed voor iemand die nooit groet. Want met de hoed in de hand komt men door het ganse land.
Zelf heb ik nooit een hoed gedragen behalve dan die blauwe maandag dat ik bij de padvinders zat en mee moest zingen dat mijn hoed vier deuken had. Hooguit, en dat dan nog bij hoge uitzondering zet ik een pet op. Straks bijvoorbeeld als ik op de fiets naar een vergadering in Lekkerkerk ga want die koperen ploert schijnt wel heel fel, dezer dagen.
Mijn vader was wel een hoeddrager en nam deze altijd af wanneer hij langs een RK kerk reed.
Mijn gezegde van deze keer is dan eet ik mijn hoed op in de zin van dat waar we het over hebben zal nooit, in ieder geval niet snel gebeuren, ik geloof er niets van. Bij wijze van nooit af te rekenen verliespremie van de weddenschap biedt je aan je tanden in het vilt te zetten.

Wat is de bedoeling?

spreekwoord
Ik geef iedere dinsdag op dit blog een woord dat in Nederlandstalige spreekwoorden of gezegdes voorkomt. Aan de hand van dat woord kies je een spreekwoord en dat bespreek je. Hoe? Mag je zelf weten. Je kunt een verhaal schrijven waarin het spreekwoord een rol speelt, je kunt in de etymologie duiken en de oorsprong van het gezegde verklaren, et cetera. Net als bij de WOT plaats je een link naar je blog onder de opdracht. Op Twitter en Facebook kun je je uitwerking melden met de hashtag #sg17. Hierbij staat sg niet voor soortelijk gewicht maar voor spreekwoorden en gezegdes, 17 verwijst naar dit jaar.

Het woord voor deze week

Het woord voor deze week is pet op verzoek van Jannie.

Fort Bakkerskil

Fort Bakkerskil stamt uit de tijd dat oorlogen nog niet met vliegtuigen, laat staan drones werden uitgevochten. Het is een van de forten die in de negentiende, begin twintigste eeuw werden gebouwd in de Hollandse Waterlinie. Tussen Amsterdam en de Biesbosch zijn er vijftig en er zijn er nog heel wat op de een of andere manier om gebruik, zij het niet meer ter verdediging van Holland.

Fort Bakkerskil is een B&B tussen Werkendam en Nieuwendijk en een uitstekende uitvalsbasis voor het verkennen van de waterrijke Biesbosch. Wij hebben er een nachtje geslapen na een bruiloft van een nichtje die gevierd werd in het drie kilometer verder gelegen Fort Altena, onderdeel van dezelfde waterlinie. Mocht je ook eens de Biesbosch willen bezoeken dan is dit absoluut een aanrader.
Voor de automobilist, de route naar het fort is slecht aangegeven en de verschillende navigatiesystemen weten er ook geen raad mee. Volg daarom de aanwijzingen op de website van de B&B, te vinden onder contact.

Emoticon

Pas op, hè, doorgaans wordt mijn empathie, mijn medeleven, medevoelen gewaardeerd. Maar als het moet kan ik ook mijn tanden laten zien. In het rijtje emoticons kom ik dat niet echt tegen. Dat leek me een goede​ reden er zelf maar een te schilderen. Huiveren mag!

Cave canem, wacht u voor de hond!

Acryl op board

Vandaag laat ik hem alleen maar zien, de kans is klein dat ik hem nodig zal hebben. Maar een gewaarschuwd mens telt voor twee!

Recept #WOT ’17-24

Onze apotheek heeft samen met de huisarts een proef lopen om standaard herhaalrecepten per patiënt op besteldatum te harmoniseren. Dat is handig, scheelt in apotheekbezoek. Bovendien hoef je zelf ook niet meer de herhaling aan te vragen. Een paar weken geleden kreeg mijn vrouw het aanbod mee te doen in die proef. Een aanbod waar ze graag gebruik van maakte. En ik was een beetje jaloers, wilde ook wel. Bij de eerste gelegenheid dat ik de pillenwinkel bezocht vroeg ik dus of ik ook in aanmerking kon komen en dat kan. Het wordt nu zelfs zo geregeld dat ons beider herhaalrecepten gesynchroniseerd worden en we om de drie maanden in een keer alles op kunnen halen. Mooi toch!

Naast medicijnvoorschriften kunnen recepten ook voorschriften zijn om eten te bereiden.  Ik maak daar regelmatig dankbaar gebruik van. Vaak volg ik ze echter niet letterlijk, geef er dan een eigen draai aan. In de categorie  recepten zijn verschillende voorbeelden terug te vinden. 

Collecte MLD

Jaarlijks loop ik in deze periode met de collectebus voor de maag/lever/darmstichting. Zo ook maandag en woensdag, deze week en als het weer meezit vanavond nog een derde straat. Voor het eerst zie ik hier en daar op de deur een soort ja/nee sticker. Die op de brievenbus ken ik wel ja voor het huis aan huisblad, nee voor reclameuitingen. De nieuwe sticker zag ik in twee versies, ja voor collectes, nee voor verkooppraatjes en predikers of gewoon nee voor alle drie. De eerste keer zag ik het stickertje pas toen de deur werd geopend. Het is ook maar een klein ding en ik was er niet op voorbereid zoiets tegen te komen. Mijn excuses werden aanvaard, gelukkig. En vanaf toen, een gewaarschuwd man telt nu eenmaal voor twee, lette ik beter op. Nu negeer ik al jaren sommige voordeuren in de wetenschap dat men altijd al net het geld heeft gegireerd. Of dan toch in ieder geval al jaarlijks een vast bedrag overmaakt naar de stichting. En soms zie je iemand die constateert dat de voordeur beter dicht kan blijven voor die collectant.

Maar over het algemeen wordt er nog steeds gegeven, gelukkig. Wel veel gezucht van mensen die bijna geen muntgeld meer in huis hebben. Ik herken dat, ik pas er ook voor op niet mijn laatste harde eurootje uit te geven, die heb ik nodig voor de locker op de sportschool en voor het karretje van de supermarkt.

Warmlopen

De statuten van de Stichting SWOS geven aan dat bestuursleden maximaal drie periodes van vier jaar mee mogen doen. Het is voor het werk beter wanneer er tijdig nieuw bloed, nieuwe ideeën komen. Inmiddels is de houdbaarheidsdatum voor de penningmeester bereikt en komt die voor mij heel dichtbij.

Bestuurders van onze stichting verdienen maximaal onder de Balkenendenorm. Met andere woorden, het is 100% vrijwilligerswerk​. 

En gelukkig vonden we voor beide functies een nieuwe vrijwilliger die aan het gewenste profiel voldoet. We gooien ze niet meteen in het diepe, ze lopen warm langs de zijlijn. En, eenmaal warmgelopen, zullen ze de opengevallen plaatsen in kunnen nemen. 

Ik kan begin volgend jaar met een gerust hart afscheid nemen.

Mus en #SG17-24

Mus

Laatst zag ik ergens een tegeltje met daarop: iemand dood maken met een blije mus. Je begrijpt dat dit een voor mij volstrekt nieuw gezegde is.
Kort daarna kreeg ik een telefoontje van een bedrijf waarmee ik de afspraak had dat ze de goten zouden reinigen. “Meneer, onze medewerkers gaan met deze hoge temperaturen het dak niet op.” De weersverwachting meldde 30 graden. Mijn vraag of het bedrijf mussen voor deze klus had ingehuurd werd niet begrepen. Die vallen immers bij hoge temperatuur dood van het dak!
Even zoeken bracht me toch tot een voor mij onbekend spreekwoord: zijn kruit op mussen verschieten. Dat moet je tegenwoordig al helemaal niet meer doen, de mussenstand gaat hard achteruit heb ik begrepen. Maar ook vroeger was het zonde van het kruit, je kunt niemand blij maken met een dode mus.

Wat is de bedoeling?

spreekwoord
Ik geef iedere dinsdag op dit blog een woord dat in Nederlandstalige spreekwoorden of gezegdes voorkomt. Aan de hand van dat woord kies je een spreekwoord en dat bespreek je. Hoe? Mag je zelf weten. Je kunt een verhaal schrijven waarin het spreekwoord een rol speelt, je kunt in de etymologie duiken en de oorsprong van het gezegde verklaren, et cetera. Net als bij de WOT plaats je een link naar je blog onder de opdracht. Op Twitter en Facebook kun je je uitwerking melden met de hashtag #sg17. Hierbij staat sg niet voor soortelijk gewicht maar voor spreekwoorden en gezegdes, 17 verwijst naar dit jaar.

Het woord voor deze week

Het woord voor deze week is hoed.