Groen en #SG17 13

Groen

De Hagenaar en Hagenees zullen het mogelijk niet met me eens zijn. Groen en geel zijn immers hun kleuren. En toch voer ik bij het themawoord groen deze op: Het wordt me groen en geel voor de ogen wat zoveel betekent als het duizelt me. De nar in zijn groengele kleding lijkt aan de oorsprong van deze uitdrukking te liggen. Daar komt ook, zegt K. ter Laan het volgende rijm vandaan:

Daar is geen zot zo eel
Of hij draagt groen met geel

Waar Ter Laan het niet over heeft, althans in de druk die ik tot mijn beschikking heb is buurmans gras is altijd groener, iets wat ook buiten het Haagse zo ervaren wordt.

Wat is de bedoeling?

spreekwoord
Ik geef iedere dinsdag op dit blog een woord dat in Nederlandstalige spreekwoorden of gezegdes voorkomt. Aan de hand van dat woord kies je een spreekwoord en dat bespreek je. Hoe? Mag je zelf weten. Je kunt een verhaal schrijven waarin het spreekwoord een rol speelt, je kunt in de etymologie duiken en de oorsprong van het gezegde verklaren, et cetera. Net als bij de WOT plaats je een link naar je blog onder de opdracht. Op Twitter en Facebook kun je je uitwerking melden met de hashtag #sg17. Hierbij staat sg niet voor soortelijk gewicht maar voor spreekwoorden en gezegdes, 17 verwijst naar dit jaar.

Hier vind je de opgaven tot nu toe.

Het woord voor deze week

Het woord voor deze week is maart.

#50books ’17-13

Van welk boek kreeg of krijg je rode oortjes

Het thema van de Boekenweek is verboden  vruchten, een verwijzing naar rode oortjes is voor Martha dan ook niet vreemd. 

Tegenwoordig krijg ik niet zo gauw rode oortjes meer, ik moet voor beantwoording van de vraag een dikke halve eeuw terug naar de boekjes die ik als puber stiekem las. Het was bepaald geen literatuur, de serie Jo Durands. Dunne vodjes met erotische verhalen. Hoe erotisch? Voor toen heel, het bleef voor deze jongeman niet bij rode oortjes.

Van iets later herinner ik me een boekje dat in mijn diensttijd circuleerde. Kortweg beschreef het de Victoriaanse preutsheid, maar vooral hoe die met de gordijnen dicht genegeerd werd. Geen idee hoe het heet, noch wie de auteur is maar als je dat eenmaal gelezen had stelde de seks in bijvoorbeeld Turks fruit niets meer voor.

Zomertijd

Gisteren kreeg ik een e-mail van mijn dealer. Korte inhoud:

Vannacht gaat de klok een uur vooruit. U kunt het lastig vinden de autoklok op zomertijd te zetten. Kom gerust langs, we helpen U.

Sympathieke actie al zal ik er geen gebruik van maken. 

Zomertijd, een kort weekend maar dat deert mij niet meer. Dat uurtje halen we eind september weer in. Vroeger had ik er wel last van, was ik net van de laagstaande ochtendzon onderweg naar mijn werk af, begon het weer opnieuw. Maar de winst lag in de namiddag en avond en dat compenseerde voldoende.

Belangrijker vind ik dat nu toch echt de lente zich aandient. Ik weet het, maart roert zijn staart, april doet wat hij wil. Maar optimist als ik ben ….

Centraal Museum

De Stijl bestaat 100 jaar en net als in Den Haag is er in Utrecht aandacht voor werk van deze groep kunstenaars. Het Centraal Museum heeft twee zalen ingeruimd voor een tentoonstelling van het werk van Gerrit Rietveld in relatie tot die beweging. zonnetje aan de grachtDinsdag jongstleden zijn we er een kijkje gaan nemen. Fietsen achterop de auto, de auto geparkeerd in Hoograven. Want met de auto is het geen doen in de stad. Zeker niet als je na het museumbezoek nog even van het zonnetje op de Oudegracht wil genieten.De Rietveldtentoonstelling is te bezichtigen t/m 11 juni.

even zitten in een RietveldstoelNa even te hebben uitgeblazen, die ruggen van ons hebben af en toe wat rust nodig bezochten we nog de tot 28 mei de bewonderen verzameling werk van Kees Wennekendonk. De prachtige foto’s van de gracht, welhaast schilderijen, hierboven en die onder dit blog zijn van hem. Op mij heeft de foto van de schoonmaakster van dit museum de meeste indruk gemaakt. Hij doet me denken aan schilderijen van Vermeer. Prachtig van compositie en lichtval.

De laatste zaal die we bezochten toont de originele studio waar Dick Bruna zijn werk fiets van Dick Brunamaakte. Leuk om te zien waar deze meesterlijke tekenaar zijn creatieve tijd besteedde. Met de fiets pendelde hij door de Utrechtse binnenstad naar zijn atelier. Het stalen ros is hier dan ook te bezichtigen. Bovendien krijg je een prima kijk op de wijze waarop hij zijn boekjes ontwierp.

Dat zonnetje op de Oudegracht kwam er nog van. De fietsen bij de Donkere Gaard aan elkaar vastgezet en even een stukje door de gezellig drukke Utrechtse binnenstad. Even voor vieren waren we weer terug bij de auto, net voor de grote drukte reden we de stad uit. Weer een geslaagde middag!

Verlangen #wot ’17-12

Mijn verlanglijstje is met de jaren gekrompen. Nadat ik eerst het om welke reden dan ook onhaalbare schrapte ben ik gaan incasseren. Verlangen na verlangen haalde ik binnen. Materieel en immaterieel. Of er nog wat overblijft? Ik ben een tevreden mens. Ik hoor bij die negentig procent die best wel gelukkig is in dit land. Niets te verlangen? Toch wel,  je kunt niet alles hebben. Gelukkig maar.

Dassenburcht

Aan de zuidoostkant van Utrecht ligt het drukke verkeersknooppunt Lunetten. Tussen A12 en A27 ingekneld ligt wat overgebleven is van landgoed Amelisweerd. Voor de aanleg van de A27 heeft er al een forse amputatie plaatsgevonden en nu dreigt er weer en deel van het bos te moeten wijken voor de verbreding van die weg.

Amelisweerd is van ouds samen met het naastgelegen Rhijnauwen een belangrijke groene long en recreatiegebied voor de Domstad. De oude Utrechter zal nog wel weten dat op zomerse zondagen de stadsbussen rondreden met het bordje Heden rijdt de bus naar Rhijnauwen, een extra dienst waar menigeen gebruik van maakte. Niet voor niets was er toen en is er nu veel protest tegen de voorgenomen bomenkap.

Er is hulp uit onverwachte hoek. In het bos is iets zeldzaams voor deze streken gevonden, een dassenburcht. Dat de dieren op het landgoed verbleven was bekend maar waar ze hun onderkomen hadden was nog de vraag. Het blijkt in het stuk dat dreigt te verdwijnen te zijn.

Een expert gaat nu praten met de beestjes, hen een nieuw te bouwen kasteel elders aanbieden. Ik hoop maar dat de dassenfamilie niet op het aanbod ingaat.

The big painting challenge

Eadaoin, mijn Ierse schoondochter, wees me een paar weken terug op een BBC-programma dat ze, qua opzet vergeleek met de Britse versie van Heel Holland bakt. Zondagavond, gelijk met Studio voetbal. De laatste twee uitzendingen​ heb ik opgenomen en op een later tijdstip bekeken. Uit de context begreep ik dat, anders dan bij de taartenbakkers de deelnemers ook intensief begeleid werden. Jammer genoeg zijn de eerste afleveringen alleen in de UK beschikbaar. Misschien staat er wat op YouTube.

De finalisten hadden volgens de jury forse stappen gemaakt. Ook voor mij was het af en toe leerzaam. Handige tips die ik vast wel eens zal benutten. Kortom, een aanrader, als er een vervolg op komt ga ik zeker kijken, mits ik de aankondiging tijdig zie, natuurlijk!

O ja, Suman was voor mij een terechte winnaar maar iemand die een van de andere finalisten de eerste prijs gunt begrijp ik, niet vergelijkbare stijlen.

Klein en #Sg17-12

Klein

Wie het kleine niet eert is het grote niet weerd is wellicht het meest bekende spreekwoord waar klein in voorkomt. Vergelijkbaar is het Vlaamse wie op het kleine niet wil passen zal al rap het grote verbrassen. Ik kwam nog een ander tegen, wie het kleine niet eert doet het grote verkeerd. We hebben vast wel allemaal met een ongeluk zit in een klein hoekje maar dat geldt ook voor geluk. Als verzekeraar heb ik volens onze klanten altijd kleine lettertjes gebruikt. Ik kan dat ontkennen zolang je dat verwijt letterlijk neemt. Het klein maar fijn kwam ik ook tegen in de variant klein maar rein, de strekking is gelijk.

Wat is de bedoeling?

spreekwoord
Ik geef iedere dinsdag op dit blog een woord dat in Nederlandstalige spreekwoorden of gezegdes voorkomt. Aan de hand van dat woord kies je een spreekwoord en dat bespreek je. Hoe? Mag je zelf weten. Je kunt een verhaal schrijven waarin het spreekwoord een rol speelt, je kunt in de etymologie duiken en de oorsprong van het gezegde verklaren, et cetera. Net als bij de WOT plaats je een link naar je blog onder de opdracht. Op Twitter en Facebook kun je je uitwerking melden met de hashtag #sg17. Hierbij staat sg niet voor soortelijk gewicht maar voor spreekwoorden en gezegdes, 17 verwijst naar dit jaar.

Hier vind je de opgaven tot nu toe.

Het woord voor deze week

Het woord voor deze week is groen.

#50books ’17-12

Waar let jij op bij het lezen van een boek?

Als antwoord op de vraag van deze week is er voor mij maar een mogelijk, het moet boeien. In de eerste plaats het verhaal, spannend, interessant, in ieder geval boeiend. Is dat niet het geval dan haak ik af. Maar er is nog een argument, het moet goed te lezen zijn. Goede schrijfstijl, geen lange zinnen inclusief  bijzinnen  die je nogal eens dwingen opnieuw te beginnen, begrijpelijke taal, geen of tenminste weinig taalfouten.

En het verhaal moet logisch in elkaar zitten. Ik kan best tegen een enkele verrassing maar een auteur die om de haverklap zonder nadere verklaring met een nieuw gegeven komt om het verhaal door te laten gaan ziet mij afhaken. 

Laat eens los

‘Doe eens iets anders’, moedigde ik mezelf aan. ‘Verlaat het beeld, ga naar de interpretatie’. 

Het is druilerig buiten, ik heb behoefte aan kleur. En dus zet ik een doek op de tafelezel en knijp ik wat kleur uit de tubes. Ik breng met een grote kwast achtergrond aan, laat de kleuren elkaar ontmoeten, deels overlappen. Ik besluit de kwast niet meer te reinigen bij wisseling van kleur, de pasteltinten vinden hun weg als vanzelf op het canvas.

Het resultaat verrast me. Ik besluit om de kwast de kwast te laten en pak de messen. Nooit mee gewerkt, een keer moet de eerste keer zijn. Ik kies nu hardere kleuren voor het contrast. 

Ook hier lopen de kleuren in elkaar over. Ik vind het leuk, ben tevreden met het resultaat. 

Nog steeds regent het maar mijn middag kan niet meer stuk!