Tijdschriften #50books

De vraag voor deze week is

Welke tijdschriften lees je en waarom?

Wel een paar, al dan niet digitaal.

Onze taal

Allerlei wetenswaardigheden over taal en taalgebruik met voor mij als geestige uitsmijter de achterpagina vol onbedoelde onzin, zie bijgevoegde foto van zomaar een voorbeeld. Het blad krijg ik van een vriend na lezing door.

Atelier

Op dit maandblad vol teken- en schildertips ben ik al jaren geabonneerd. De inhoud is over het algemeen tijdloos, ik bewaar de tijdschriften.

Museum tijdschrift

Dit tijdschrift heb ik in digitale vorm onlangs voor een jaar gewonnen. Ik heb het nog te kort om er een beeld over te vormen. Ik moet ook duidelijk wennen aan de digitale presentatie mm

Weekendbijlages

In mijn ogen zijn de weekendbijlages van NRC en AD ook een soort tijdschriften of weekbladen. De inhoud staat los van het nieuws, de puzzels zijn welkome afleiding.

De oud Utrechter

Deze gratis in en rond de Domstad verspreide tweewekelijkse uitgave staat vol nostalgische verhalen. Niet hoogstaand, wel graag gelezen vanwege de herkenbaarheid. Wij wonen niet in het verspreidingsgebied maar een schoonzus bewaard ze voor me.

MBBBQ

Natuurlijk, ik begrijp wat je bedoelt. Barbecue, maar wat gaat eraan vooraf? Mini, buurt, het grote feest kon om mij onduidelijke redenen niet gerealiseerd worden. Wel, dan doen we het toch met een kleiner clubje!

Het werd ook niet helemaal een barbecue, meer een gezellig samenzijn met een mix van BBQ en tapas. En het was heerlijk!

Luchtige periode

Ik zit in een, zeg maar, luchtige periode. Op het merendeel van de recente schilderijen speelt de lucht een duidelijke rol. Met name, maar niet alleen, de wolkenluchten bij laagstaande zon.

Die luchten bepalen voor een groot deel de sfeer op het schilderij. Ik heb het gevoel dat ik meer met kleur durf.

Nu is een lucht zelden monotoon van kleur, er zit al snel ergens een wolkje in het strak blauw. En wolken zijn nooit alleen maar wit of egaal grijs. Door rood, rose, paars een kans te geven, door geel en oranje wat ruimte te bieden wordt het allemaal veel levendiger.

Als het weer meezit ga ik vandaag buiten schilderen, in het Loetbos, tussen Lekkerkerk en Berkenwoude. Het plan is groot herscheppen. Dat kan als ik maar op tijd thuis ben voor de barbecue.

Toon en #WOT ’17-33

We hebben sinds gistermiddag Toon in huis. Zijn motto ‘meten is weten’ zet hij om in praktische en voordelige tips. Soms spontaan, soms op verzoek. Hij is altijd thuis en dus kunnen we hem bijvoorbeeld vragen de verwarming vast aan te zetten omdat we over een uurtje niet in een koud huis willen komen. Dat kan in najaar en winter best handig zijn.

Handig ventje dus. Maar koken en strijken kan ie niet. En ook voor een knuffel of een kus hoef je niet bij hem aan te kloppen. Ik ben dus nog niet overbodig.

Het woord van deze week is kus. In deze tijd van computers en robotisering wordt veel door machines overgenomen, gelukkig zijn daar grenzen aan.

Oma’s recept

Oma’s recept of liever à la bonne femme, de Franse versie. Want oma wist overal wel wat lekker is.

Een enkele keer moet ik voor mezelf een warme maaltijd bereiden. En dan wil ik nog wel eens teruggrijpen op een eeuwenoud eenvoudig recept.

Simpel in een kwartiertje, twintig minuten op tafel, snel klaar dus.

Ik hoef niet uit te leggen hoe je een uitje fruit en een aardappel bakt (doe dat maar in kleine stukjes). Reepjes spek uitbakken, het kan allemaal in dezelfde pan. En dan op het eind wat doperwtjes. Heerlijk!

Als je er toch wat in huis hebt, bak gerust een champignonnetje mee.

En, vooral, geniet van een eenvoudige doch voedzame maaltijd.

Druk

Het is zaterdagmiddag. We lopen over de Oudegracht naar de Domtoren. Met moeite kan ik het toch niet zo grote gezelschap bij elkaar houden. We zijn maar met zessen maar het is ontzettend druk. Er mogen dan geen auto’s op dat stukje komen maar voetgangers en fietsers strijden om iedere vierkante meter. Moeders met kinderen op een fiets, met kinderen in een bakfiets en zelfs met kleintjes op hun eigen fietsje, nog nauwelijks in staat om te fietsen, laat staan zich staande te houden in de drukte, Luid bellend, vloekend en tierend, opzij, opzij, opzij, we hebben ongelooflijke haast.
We zijn wel wat gewend, wij de Nederlanders in het kleine gezelschap. Maar de twee Ieren hebben dit niet eerder meegemaakt. Het benauwd hen en ik kan dat goed begrijpen. Opgelucht bereiken we het Domplein en zoeken we een rustig plekje in de kloostergang. In luttele minuten van het ene uiterste in het andere.
Terug kiezen we maar voor een rustiger traject al blijft het lastig voor onze gasten.

Leeg, #SG17-33

Leeg

Het is me wat tegenwoordig, al die mensen die hun ongenuanceerde mening moeten uiten op de social media. Maar het is niet nieuw, niet voor niets kennen we al van oudsher het spreekwoord lege vaten klinken het holst.
In het verlengde daarvan ligt het gezegde hoog van gemoed, leeg van goed. Ook hier doet men zich beter, belangrijker, wijzer voor dan men in werkelijkheid is.

Wat is de bedoeling?

spreekwoord
Ik geef iedere dinsdag op dit blog een woord dat in Nederlandstalige spreekwoorden of gezegdes voorkomt. Aan de hand van dat woord kies je een spreekwoord en dat bespreek je. Hoe? Mag je zelf weten. Je kunt een verhaal schrijven waarin het spreekwoord een rol speelt, je kunt in de etymologie duiken en de oorsprong van het gezegde verklaren, et cetera. Net als bij de WOT plaats je een link naar je blog onder de opdracht. Op Twitter en Facebook kun je je uitwerking melden met de hashtag #sg17. Hierbij staat sg niet voor soortelijk gewicht maar voor spreekwoorden en gezegdes, 17 verwijst naar dit jaar.

Het woord voor deze week

Het woord voor deze week is mond.

Eeuwelingen #50books ’17-33

Welk boek lees je momenteel en wat kun je erover vertellen.

Een aantal vrijwilligers van Stichting SWOS schrijft levensboeken, het verhaal van een oudere of tenminste het deel dat hij of zij daarover kwijt wil. Zelf heb ik in de afgelopen jaren van drie mensen de persoonlijke geschiedenis op mogen schrijven, een leuke maar tijdrovende bezigheid.

Een paar jaar terug kwam de schrijfster Steffie van den Oord in de bibliotheek vertellen over haar bundels levensverhalen. Een uitgelezen mogelijkheid om van een professional wat kneepjes van het vak te leren.

Ik wilde het boek Eeuwelingen kopen maar een vriendin meldde dat ze het boek dubbel had en dat ik er een van mocht hebben. Onlangs kreeg ik het en nu lees ik af en toe een verhaal van iemand van 100 jaar of ouder. Het boek is in 2002 in eerste druk verschenen, de geportretteerden zijn op zijn laatst in het jaar 1900 geboren. In de meeste gevallen (tot nu toe) valt het verhaal uiteen in drie delen, de jeugd en eerste werkervaring, de tweede wereldoorlog en de laatste jaren in de verzorging. In die zin wijken de verhalen duidelijk af van wat wij plegen te schrijven.

De geschiedenissen zijn levendig beschreven en vooral het leven in de eerste decennia van de vorige eeuw geven een beeld van het leven toen en van de enorme veranderingen die deze mensen meegemaakt hebben. Niet dat het allemaal nieuw voor me was maar er passeren beroepen waar ik geen of weinig beeld bij had. Maar ook sociale verhoudingen, noviteiten als elektriciteit, de binnenvaart die over gaat van zeil naar diesel.

Allemaal zeer leerzaam maar ook door het gekozen format vermakelijk. Kortom, ik geniet ervan.

Hollandse luchten

Mijn vader schilderde ook. De lampenkapjes en kapstokjes voor onze kinderkamers, al heel vroeg mocht ik hem helpen en de gewenste tube plakkaatverf aanreiken.

Maar hij maakte ook schilderijtjes en dan werkte hij met olieverf. En als zo’n schilderwerkje dan klaar was maakte hij er zelf een lijstje omheen.

Ik ben niet zo handig maar dat terzijde.

Ik herinner me dat hij met enige regelmaat onderweg zei: “Als ik zo’n lucht zou schilderen dan zouden jullie me voor gek verklaren”.

Ik moet dat ontkennen, luchten kunnen de onverwachtste kleurencombinaties aannemen. Niet alleen vijftig tinten grijs maar vooral bij zonsopkomst en -ondergang kan bijna het pallet ingezet worden.

Klepperen

Deze weken is het heerlijk fietsen. Droog, windje, niet te warm. Ik mag dan graag de Stella van stal halen en zomaar door de Hollandse waarden dwalen. Met doel of zonder doel, genieten van het weidse landschap. Genieten van de rivier, de drukte op het water.

Langs de dijken staan kleine stalletjes met courgetten of pruimen, eieren, zelf gemaakte jam. Sinds de dijk op deltahoogte is zijn er nieuwe overloopgebieden in de uiterwaarden. De natuur krijgt daar weer de ruimte.

Bij de boerderijen staan ooievaarsnesten op hoge palen. Op een lantaarnpaal zit er een luid te klepperen. De dijk eronder lijkt wit geverfd, net als bij de volgende paal. Het lijkt me verstandig niet precies onder de eiber door te rijden, ik zit niet te wachten op een bombardement. Ze doen kennelijk niet aan nestvervuiling.