De kalender zegt dat het 30-1-2006 is. Nog \u00e9\u00e9n dag te gaan, ik heb de laatste maanden naar de 31e toegeleefd. Daarvoor naar 31-12-2005, een maand eerder en volgens afspraak mijn laatste werkdag bij Fortis ASR. Maar de baas had de regels nog eens goed gelezen en kwam tot de conclusie dat het bedrijf dan een maand tekort kwam. Het argument dat ik te bekend was vanwege mijn rol bij de vakbond had me moeten kietelen. Maar dat deed het niet, ik had naar de beloofde einddatum toegeleefd en de hele planning van werk- en netwerkoverdracht was erop gericht. Die laatste maand had ik dus echt niets meer te doen en neem van mij aan, vervelen wordt met de dag vervelender. Mijn afscheidsronde langs andere afdelingen, ik had er alle tijd voor. Elk nadeel heeft zijn voordeel.<\/p>\n
Uiteindelijk werd het 30 januari, ik weet niet meer waarom het afscheid een dag vervroegd is. Het zal het bedrijf beter uitgekomen zijn.<\/p>\n
Koffie met gebak, een lief woordje, mijnerzijds toch ook iets emotioneels. Met veel mensen had ik toch jaren samengewerkt. En dan, om een uur of twee huiswaarts, de bedrijfsdeur definitief achter me gesloten.<\/p>\n
Een weekje later hadden we een zonvakantie op de Canarische eilanden om te voorkomen dat ik in een zwart gat zou vallen. Maar van het grote nietsdoen is het niet gekomen.<\/p>\n
Nu, twaalf jaar later, herhaalt de geschiedenis zich, weer is er een eindstreep in zicht. Ik denk dat we maar weer een week zonvakantie moeten boeken!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"