Adonis is in de Griekse mythologie niet zozeer de knappe jongen als wel staat hij symbool voor lente en herfst.<\/p>\n
Niet dat het geen knappe vent was. Aphrodite kon iedere godenzoon krijgen maar koos voor Adonis. Die beantwoordde haar liefde maar hield ook van zijn vrijheid. Als het even kon ging hij met zijn vrienden op jacht en dat werd hem noodlottig. Hij delfde het onderspit in een gevecht met een wild zwijn en overleed aan zijn verwondingen. Hades, de god van de onderwereld nam hem op in zijn rijk.<\/p>\n
Aphrodite was ontroostbaar. Ten einde raad ging ze naar de Olympus en smeekte Zeus Adonis terug te halen. Hades wilde niet meewerken maar ging na lang onderhandelen akkoord met Zeus’ voorstel, Adonis mocht ieder jaar voor zes maanden terug.<\/p>\n
Adonis danste door het leven en iedere aanraking van de grond zorgde voor een nieuwe bloem. Eenmaal terug in het dodenrijk verdorde de aarde, verloren de planten hun blad.<\/p>\n
Noodgedwongen wachtte de wereld zes maanden op de terugkeer van Adonis. En Aphrodite, godin van de vruchtbaarheid wachtte in treurnis mee.<\/p>\n
Wat dat laatste betreft, Aphrodite mag haar activiteiten op een laag pitje gezet hebben, ze is als godin ook in het dorre seizoen wel actief, onze prachtige kleinzonen zijn allebei in juli geboren.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"