{"id":1577,"date":"2012-08-17T11:30:43","date_gmt":"2012-08-17T10:30:43","guid":{"rendered":"http:\/\/careldemari.wordpress.com\/?p=1577"},"modified":"2012-08-17T11:30:43","modified_gmt":"2012-08-17T10:30:43","slug":"mark-ontmoet-sandra","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/een-moordgoser\/mark-ontmoet-sandra\/","title":{"rendered":"Mark ontmoet Sandra"},"content":{"rendered":"

De verdwijning van Floor<\/a>, om dat eufemisme maar te gebruiken, was me goed afgegaan. Wroeging? Geen enkele, dit was gewoon zijn verdiende straf! Medeleven met de ouders, waarom? Die hadden dat ettertje toch nooit tot de orde geroepen, dit was gewoon ook hun verdiende straf. Wat overheerste was het gevoel dat opgeruimd wel netjes staat.<\/p>\n

Na de lagere school kwam ik op het gymnasium terecht. Een hele opluchting, de jongens en meisjes daar waren veel slimmer, leken in hun gedrag meer op mij. Anders gezegd, ik was niet meer het buitenbeentje en werd niet meer gepest. Tot in de vijfde, een jaar voor de eindexamens, Frank bij ons op school kwam. Zijn ouders waren uit Almelo naar de Randstad gekomen en Frank moest, tegen zijn zin, mee. Hij zat niet lekker in zijn vel, miste zijn vrienden uit Twente. Hij werd uitgelachen om zijn boerse accent en om zijn voorkeur voor Heracles, de voetbalclub uit zijn vorige woonplaats. Ik had eerst met hem te doen, wist hoe het was om buitengesloten te zijn. Maar Frank wilde niets van mijn toenadering weten, verblind als hij was door zijn eigen sores. Tot zover begreep ik het wel. Maar wat mij in het verkeerde keelgat schoot was dat hij zijn chagrijn op mij ging afreageren. Daar had ik dus echt geen zin in. Ik waarschuwde hem er onmiddellijk mee op te houden, het werkte echter averechts. En dus ging ik steeds vaker denken aan een oplossing als die die bij Floor zo goed gewerkt had.<\/p>\n

Niet ver van onze school staat een verlaten pakhuis. En op een zonnige woensdagmiddag, op weg naar huis, zag ik een meisje uit dat pakhuis naar buiten komen. Zo’n beetje mijn leeftijd, misschien een jaartje jonger. Ze keek schichtig om zich heen, kennelijk bang betrapt te worden. Ik deed net of ik haar niet zag en zij verdween even later uit mijn zicht. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Wat deed ze daar in dat pakhuis en waarom wilde ze er niet gezien worden? Ik zette mijn fiets weg en liep naar de deur van het verlaten pand. Niet op slot, ik had dat ook niet verwacht. Snel ging ik naar binnen, op onderzoek uit. Op de begane grond is het een groot stofnest. Honderden dode vliegen liggen in de vensterbank, de ramen zijn zwart van de aanslag. Hier is kennelijk in geen jaren geventileerd. Dan trekt een openstaande deur mijn aandacht, ik kijk naar binnen en ontdek een trap naar beneden. Maar ook een geweldige stank die daar vandaan naar boven komt.<\/p>\n

Juist als ik met een zakdoek voor neus en mond naar beneden wilde gaan hoorde ik de voordeur piepen. Snel dook ik het trapgat in en drukte me tegen de muur, ik hield de adem in. Even later schuifelde het meisje dat mijn aandacht trok langs me heen. In het voorbijgaan raakte ze me aan. Ik weet niet wie er meer schrok, zij of ik. Er is geen ontkomen aan, we voelden ons allebei betrapt. Uit het niets goochelde zij een stiletto tevoorschijn en dwong me verder het souterrain in te gaan. Ik herkende nu de stank, tenminste, ik herinnerde me de doodangst die Floor in geur verspreidde. Iets soortgelijks moest hier gebeurd zijn en daarom was dat meisje natuurlijk zo nerveus. Ze gebaarde dat ik op de grond moest gaan liggen, armen en benen gespreid. Langzaam begon ik op haar in te praten. Ze hoefde voor mij niet bang te zijn, ik zou haar schuilplaats niet verraden. Maar hoe maakte ik dat haar duidelijk? Het enige dat me bruikbaar leek was haar deelgenoot te maken in mijn verhaal. Dat zou mogelijk mijn leven kunnen redden, ik zou haar niet verraden en zij mij niet, we konden zo elkaar chanteren, dat zou de deal moeten zijn. Het was een hele opluchting dat ze me begreep en dat ze in wilde gaan op mijn voorstel. Wat ik toen nog niet wist was dat ze mij in meer deelgenoot wilde laten zijn. Ze stelde zich voor als Sandra.<\/p>\n

Meer Mark<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

De verdwijning van Floor, om dat eufemisme maar te gebruiken, was me goed afgegaan. Wroeging? Geen enkele, dit was gewoon zijn verdiende straf! Medeleven met de ouders, waarom? Die hadden dat ettertje toch nooit tot de orde geroepen, dit was gewoon ook hun verdiende straf. Wat overheerste was het gevoel dat opgeruimd wel netjes staat…. Lees verder →<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-1577","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-een-moordgoser","clear"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p5Ubpg-pr","jetpack-related-posts":[{"id":2938,"url":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/uit\/mijn-duim\/straf\/","url_meta":{"origin":1577,"position":0},"title":"Straf","author":"carel de mari","date":"3 jul 2013","format":false,"excerpt":"Ach, eerlijk is eerlijk. Ik heb het verdiend. En dus zit ik hier, achter de tralies. Buiten, op het gazon genieten de konijntjes van hun vrijheid. Over het pad passeren van tijd tot tijd wat fietsers of een groepje hardlopers. Ze genieten luidruchtig van de zelf gekozen kwellingen. Ik kwijn\u2026","rel":"","context":"In "mijn duim"","block_context":{"text":"mijn duim","link":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/category\/uit\/mijn-duim\/"},"img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":1579,"url":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/een-moordgoser\/mark-heeft-sandra-ontmoet\/","url_meta":{"origin":1577,"position":1},"title":"Mark heeft Sandra ontmoet","author":"carel de mari","date":"24 aug 2012","format":false,"excerpt":"Wat eraan vooraf ging Mark, een moordgoser Mark ontmoet Sandra Pff, ik geef het onmiddellijk toe. Ik ben blij dat ik weer buiten sta, dat had niet veel langer moeten duren. Het was een benauwd uurtje, daar in het souterrain. Niet echt prettig om op je buik op de koude\u2026","rel":"","context":"In "een moordgoser"","block_context":{"text":"een moordgoser","link":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/category\/een-moordgoser\/"},"img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":1581,"url":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/een-moordgoser\/mark-nog-maar-eens-sandra\/","url_meta":{"origin":1577,"position":2},"title":"Mark, nog maar eens Sandra","author":"carel de mari","date":"31 aug 2012","format":false,"excerpt":"Wat eraan vooraf ging Mark, een moordgoser Mark ontmoet Sandra Mark heeft Sandra ontmoet Dat was nog verdomd lastig, Frank meekrijgen naar dat lege pakhuis. Maar uiteindelijk lukte het, natuurlijk was hij nieuwsgierig. Eerst geloofde hij mijn verhaal niet en bovendien begreep hij niet waarom ik juist hem mee wilde\u2026","rel":"","context":"In "een moordgoser"","block_context":{"text":"een moordgoser","link":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/category\/een-moordgoser\/"},"img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":23752,"url":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/uitdagingen\/anders-dan-anders\/","url_meta":{"origin":1577,"position":3},"title":"Anders dan anders","author":"carel de mari","date":"14 aug 2025","format":false,"excerpt":"In het aardse leven ben ik niet te begrijpen. Want ik woon net zo lief bij de doden als bij de ongeborenen. Een beetje dichter bij het hart van de schepping dan gewoonlijk. Maar nog lang niet dicht genoeg. Het is het credo van Paul Klee, geboren in 1879 in\u2026","rel":"","context":"In "uitdagingen"","block_context":{"text":"uitdagingen","link":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/category\/uitdagingen\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2025\/08\/wp-17550947994601098870873200130418.jpg?fit=768%2C1024&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2025\/08\/wp-17550947994601098870873200130418.jpg?fit=768%2C1024&ssl=1&resize=350%2C200 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2025\/08\/wp-17550947994601098870873200130418.jpg?fit=768%2C1024&ssl=1&resize=525%2C300 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2025\/08\/wp-17550947994601098870873200130418.jpg?fit=768%2C1024&ssl=1&resize=700%2C400 2x"},"classes":[]},{"id":16814,"url":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/even-serieus\/opdat-we-nooit-vergeten\/","url_meta":{"origin":1577,"position":4},"title":"Opdat we nooit vergeten","author":"carel de mari","date":"4 mei 2021","format":false,"excerpt":"Gisteravond zag ik het door Diederik van Vleuten vertelde verhaal van de oorlogsmisdadiger die zich 29 jaar verborgen hield op een zolderkamer om zijn straf te ontlopen. Hij koos feitelijk zelf voor een straf maar belastte daarmee ook zijn ouders, legde hun allerlei beperkingen op. De Volkskrant bracht recent in\u2026","rel":"","context":"In "even serieus"","block_context":{"text":"even serieus","link":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/category\/even-serieus\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/wp-1611679239513.jpg?fit=1024%2C768&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/wp-1611679239513.jpg?fit=1024%2C768&ssl=1&resize=350%2C200 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/wp-1611679239513.jpg?fit=1024%2C768&ssl=1&resize=525%2C300 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/wp-1611679239513.jpg?fit=1024%2C768&ssl=1&resize=700%2C400 2x"},"classes":[]},{"id":19910,"url":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/fietsen\/dik-verdiend\/","url_meta":{"origin":1577,"position":5},"title":"Dik verdiend!","author":"carel de mari","date":"3 jun 2023","format":false,"excerpt":"We zitten in een heerlijk zonnetje op ons terrasje bij de g\u00eetes. Onze laatste fietstocht zit erop. Straks en morgen nog wel even naar Charleville voor een hapje eten maar die stukjes tellen niet mee. Op tafel een Westmalle Tripel, dik verdiend! We hebben net langs la Semoy gereden tot\u2026","rel":"","context":"In "fietsen"","block_context":{"text":"fietsen","link":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/category\/fietsen\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2023\/06\/wp-16857166850455045705762671644986.jpg?fit=768%2C1024&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2023\/06\/wp-16857166850455045705762671644986.jpg?fit=768%2C1024&ssl=1&resize=350%2C200 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2023\/06\/wp-16857166850455045705762671644986.jpg?fit=768%2C1024&ssl=1&resize=525%2C300 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2023\/06\/wp-16857166850455045705762671644986.jpg?fit=768%2C1024&ssl=1&resize=700%2C400 2x"},"classes":[]}],"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1577","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1577"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1577\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1577"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1577"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1577"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}