“Ja, meneer, het moest van school maar we vonden het heel leuk! We hadden dit voor geen goud willen missen.”
\nIn de week van het bewegen die samenviel met de herfstvakantie hier hebben vier jongens van een jaar of vijftien, zestien bij de Stichting SWOS hun maatschappelijke stage ingevuld. Ze maakten posters en deelden flyers uit om aan het evenement bekendheid te geven, ze leerden de ouderen hoe ze om kunnen gaan met de Wii, ze hielpen bij de feestmaaltijd die we voor zestig senioren bereidden en bedienden tijdens de workshop die Olga Commandeur gaf. En ik betrapte ze in de gymzaal op een partijtje voetbal met een paar tachtigjarigen.
\n“Doen jullie wel voorzichtig, ze moeten nog langer mee”, maande ik de oudjes.
\nVan de week kwam ik een van de jongens in ons pand tegen, hij had zich aangemeld voor een volgende klus.<\/p>\n
Naar aanleiding van het voetbalincident in Almere staat in NRC Next vandaag een analyse waarin geconcludeerd wordt dat de voetbalclub geen club meer is, dat de leden geen betrokkenheid meer voelen, de de ouders maar met moeite ingezet kunnen worden. En dat de vrijwilligers bij de clubs merendeels de vijftig royaal gepasseerd zijn. Maatschappelijke betrokkenheid neemt af over de hele breedte. En dat is niet af te doen met cultuurverschillen tussen autochtoon en allochtoon zoals die geblondeerde ons wil doen geloven. <\/p>\n
Ik zie het hier nog niet zo duister in maar in de grote stad kan dat natuurlijk best anders zijn. Hoewel, ook hier merk je dat verenigingen moeite hebben om vrijwilligers aan te trekken. Dat leden bardiensten afkopen, dat vervoer naar uitwedstrijden vaak lastig te regelen is. <\/p>\n
Vrijwilligers zijn steeds vaker nodig nu de geldkraan in Den Haag verder dichtgedraaid wordt. In de zorg zal de vraag de komende jaren heel snel toenemen. Grootouders zullen vaker op hun kleinkinderen moeten passen nu de dagopvang schier onbetaalbaar wordt waardoor ze weer minder beschikbaar zijn voor andere taken. <\/p>\n
Maar, als de maatschappelijke betrokkenheid en het aanbod afneemt en de vraag alleen maar groter wordt dan zitten we straks met een enorm probleem. Daarom is dat instituut van maatschappelijke stages voor middelbare scholieren zo goed. De jeugd ervaart dat vrijwilligerswerk heel leuk en dankbaar kan zijn. En zo’n ervaring nemen ze een leven lang mee. Jammer toch dat door deze regeling aan het eind van dit schooljaar weer een streep gehaald wordt. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"