In onze wijk vind je ook het Lafontainepad. Dat kan haast niet anders dan verwijzen naar de fabelverteller, Jean de la Fontaine. Op mijn zoektocht vind ik onder andere een Duitse politicus en een 1952 geboren Luxemburgse kunstschilder. Maar die passen absoluut niet tussen de Nobelprijswinnaars en grote ontdekkers uit eerder tijdens, de andere naamgevers in ons stratenplan.<\/p>\n\n\n\n
Het kan dan haast niet anders zijn dan dat de straat naar de schrijver vernoemd is. Een vreemde eend in de bijt wel en, indien ik de juiste keuze maak, een onjuiste schrijfwijze. De bewoners van het Lafontainepad zal het worst wezen.<\/p>\n\n\n\n
Ik ga er dan ook maar voor want ergens is het ook wel te verklaren.<\/p>\n\n\n\n
De fabels die hij schreef waren prima vertalingen van de manier waarop mensen met elkaar omgingen, nee, omgaan. Want er is niet veel wezenlijk veranderd. Waarom zou je hem dan niet gelijk stellen met grote filosofen als Spinoza en Descartes. Vreemd genoeg kregen die geen straat in onze buurt, zomin als bijvoorbeeld Erasmus een plein of dreef gegund was.<\/p>\n\n\n\n
Jean de la Fontaine is geboren in 1621. Zijn vader, rijk geworden in de lakenindustrie, was opperhoutvester en jachtopziener. Jean nam deze functies over tot 1671. Hij kapte daarnaast zijn priesteropleiding af en werd klerk. Op twintigjarige leeftijd trouwde hij een veertienjarige, ze kregen een zoon maar Jean verwaarloosde vrouw en kind, hij had andere interesses.<\/p>\n\n\n\n
In Parijs kwam hij met Moli\u00e8re en andere auteurs in aanraking en hij legde zich meer en meer toe op het schrijven van fabels. Uiteindelijk zou hij er 234 uitbrengen.<\/p>\n\n\n\n
Hij overleed in 1695.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"