Acht uur, de wekker. Nog een keertje omdraaien is er vandaag niet bij. De koffer hebben we gisteren al zo goed als gepakt. We hoeven ons niet te haasten, zo, alles op ons gemak.<\/p>\n\n\n\n
Goed tien uur rijden we weg. Het is nog een beetje mistig maar na Utrecht wordt het zicht beter.<\/p>\n\n\n\n
Ik moet mijn verwachte aankomsttijd op de geboekte parkeerplaats telefonisch melden. Uiteraard bel ik handsfree maar dat betekent dat ik het keuzemenu dat ik als reactie krijg niet kan beantwoorden. Het alternatief is dat Jos\u00e9 het opgegeven nummer belt maar die komt ook niet verder. Haar telefoonnummer wordt niet herkend. Dan maar de telefoon uit mijn zak gehaald, ontgrendeld en aan haar gegeven. Ze toetst het gewenste nummer van het keuzemenu in en we krijgen automatisch de mededeling dat onze komst is aangemeld. De techniek staat voor niets maar over de methode is kennelijk onvoldoende nagedacht.<\/p>\n\n\n\n
De A9 is een grote bouwplaats. Niet erg, we hebben alle tijd om op Schiphol te komen. <\/p>\n\n\n\n
We liggen voor op schema, alles gaat vanzelf. De koffer wordt automatisch binnengehaald en al snel staan we bij de security check. Ook daar zijn we nagenoeg meteen aan de beurt. En verder is het wachten, lang wachten. Een bekertje koffie kost \u20ac 4,10 plus een cent voor de afvalverwerking.<\/p>\n\n\n\n
In de urinoirs is de vlieg vervangen door een golf hole, mogelijk onder invloed van de Partij voor de Dieren. Het is niet de enige verandering sinds we vijftien maanden geleden op dit vliegveld zijn. Maar de grote verbouwing is achter de rug, in ieder geval in het gedeelte waar wij moeten zijn.<\/p>\n\n\n\n
Ons vliegtuig vertrekt netjes op tijd. Voor het eerst een Airbus, ik ben niet anders gewend dan met Boeing te vliegen. Vier uur zitten, niet direct iets waar ik plezier aan beleef. Maar het is voor het goede doel, houd ik mezelf voor.<\/p>\n\n\n\n
Precies volgens schema landen we om kwart over zes op Fuerteventura. Onze koffer is een van de eersten die op de band komt. Al snel staan we buiten. Een behaaglijke twintig graden, we zijn er niet op gekleed natuurlijk maar dat komt wel goed.\u00a0 Tegen acht uur bereiken we ons hotel. We worden verrast met een upgrade. En we kunnen nog aanschuiven aan het lopend buffet. <\/p>\n\n\n\n
Nog even een korte wandeling naar de dichtstbijzijnde supermarkt voor een fles water en nog wat dingetjes. En dan zit het erop. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"