Ik kom uit een groot gezin, ben de oudste van negen. Dat is heel leuk maar je moet wel je eigen plek weten te bevechten. Voor sommigen was dat een plek aan de zijlijn, daar voelden ze zich het best thuis, anderen wilden juist in de frontlinie, haantje de voorste, zeg maar. Welke plaats je ook verkoos, je moest hem wel verdienen. En dat maakte ons weerbaar. Wij waren dat van jongs af aan gewend, onze geliefden hadden het soms moeilijker. Maar ook hen is het gelukt.
\nPlagerijen, schering en inslag. En dat verwerd nooit tot pesten, simpel omdat niemand dat toestond. En dat is nog steeds zo. Buitenstaanders kijken daar vaak wat vreemd tegenaan, wij weten gewoon niet beter. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"