Het moest er maar eens van komen. Jarenlang heb ik vanwege mijn werk in de financi\u00eble sector netjes in kostuum rondgelopen. Altijd confectie. Maar gezien mijn uitdijende embonpoint en de schouderpartij die daar geen gelijke tred mee houdt zat het als maar net niet goed. Toen Ivo ons zijn bruiloft aankondigde hebben we besloten dan nu maar eens iets goeds te kopen. Het mag wat kosten!<\/p>\n
De trouwerij werd vastgesteld op 1-3-2013 en, je kunt er maar beter vroeg bij zijn, Ivo ging de eerste zaterdag van november ’12 naar Krimpen aan de Lek om zich een trouwpak aan te laten meten. Prima zaak, goed geholpen, qua prijsstelling niet anders dan elders, Santerello moest de opdracht maar krijgen. Sterker nog, ik moest er ook maar een pak kopen. Dus de tweede zaterdag van november werd mij de maat genomen en koos ik model en kleur. Wederom prima ervaringen. Beide pakken moeten in Itali\u00eb gemaakt worden en de verkoper kiest, om er voldoende druk op te zetten als trouwdatum 1-2-2013, een maand eerder dus. Het verhaal erbij is dat de Italianen rond de feestdagen een maand niet werken, het zal wel.<\/p>\n
1-2-2013, Er is nog geen enkel bericht over de beide kostuums. Natuurlijk weten we dat we nog een maand hebben maar als de leverancier weet dat hij voor 1-2 moet leveren dan zet je toch vraagtekens. Hoe vaak we nadien gebeld hebben, ik weet het niet, hoe vaak de belofte terug te bellen niet nagekomen is, ik heb het niet genoteerd. Maar uiteindelijk haalde ik beide kostuums zes dagen voor de huwelijksvoltrekking op. En nog bleek het bij Ivo niet helemaal volgens afspraak geleverd, de verkeerde manchetknopen waren bijgevoegd. Woensdag moest hij nog terug om de juiste te halen. Met name bij de dames nam de spanning toe. Maar die werd weggelachen, maak je niet druk. Excuses? Nou nee, zodra de koop gesloten is is de klant zijn koningskroon kennelijk kwijt. Het zijn prachtige kostuums geworden maar ons zien ze daar niet terug!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"