Even los van alle mogelijke dubbelzinnigheid (en dat ben ik niet, ik zeg het eerlijk maar probeer het toch maar), ik heb moeite om een vrouw te vragen hoe het met haar poes is. De eerdere berichten zijn dan al niet goed geweest, spontaan, zonder aanwijsbare aanleiding zal ik er al helemaal niet over beginnen.
\nWaarom die angst? Wel, dat heeft te maken met de mogelijke binding die ze met zo’n beestje heeft. Die binding kan heel sterk zijn, mensen kunnen haast dieren op het niveau van hun eigen (nooit gekregen) kinderen plaatsen. En dan volgen de voor mij vreemdste irrationele overwegingen. Ik probeer dat wel in te voelen maar ergens lukt het me niet, de empathie blijft ergens halverwege steken. Ik begrijp nog wel dat iemand zich aan een huisdier kan hechten maar daar houdt het wel zo’n beetje op. <\/p>\n
Feitelijk heb ik niets met katten, met honden trouwens evenmin. We hebben hier thuis zo’n miauwerd lopen maar dat is nooit mijn idee geweest. Als ik in een pestbui ben verzin ik allerlei wrede manieren om van het kreng af te komen. Nee hoor, ik voer ze nooit uit, daar ben ik dan weer te aardig voor. Sterker nog, ik onderdruk de moordneigingen en geef hem (ja, het is een kater) toch weer zijn peperdure medicinale voer.<\/p>\n
Dus, vergeef het me als ik niet ge\u00efnteresseerd lijk in het welzijn van uw huisdier, het is meer dat ik U niet onnodig wil kwetsen met een botte, te snel geplaatste reactie. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"