In #blogpraat, een wekelijkse chat met bloggers over bloggersonderwerpen was dit gisteravond de centrale vraag. Zoals altijd lopen de meningen uiteen en er onstond een levendige discussie over zin en onzin van het plannen. Ik kan slechts \u00e9\u00e9n conclusie trekken, je moet gewoon doen wat het beste bij je past.
\nWanneer ik de vraag op mezelf betrek dan is een simpel nee het antwoord. Ik plan mijn onderwerpen niet maar laat me leiden door de waan van de dag. Hoewel ik het als mooie initiatieven ervaar doe ik niet (meer) mee aan structureel geplande opdrachten als #WOT en #50books. Dat wil zeggen, behalve als ik er zelf zin in heb, bijvoorbeeld omdat het onderwerp me aanspreekt. Mijn blog kent geen structuur. Ik maak de dingen mee, ik krijg onderwerpen in de schoot geworpen. Zoals dit onderwerp.
\nWat we vanavond eten? Ik heb geen idee, nog niet. Dat komt wel en op een zodanig tijdstip dat ik de benodigde ingredi\u00ebnten nog in huis moet kunnen halen. Suddervlees zal wel vroeg afvallen, dat kost teveel tijd, moet te lang staan pruttelen. En verder kan ik nog alle kanten op.
\nOf ik nog ga fietsen, vandaag? Als het mooi weer is, maar er moeten ook nog andere dingen gedaan worden. Dus het is iets minder snel mooi weer als die werkzaamheden niet opschieten.
\nHet enige dat mij soms tot plannen dwingt zijn deadlines en vergaderafspraken. En daar kom ik soms verdomd laat achter en dan wordt het persen. Maar verder? Nee hoor, geen planning meer. Ook dat is vrijheid al heeft het niet direct te maken met die, die we gisteren vierden.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"