We zijn min of meer aangewezen op de benenwagen. De eerste dagen hadden we een huurauto en hebben we het eiland verkend. Maar nu is het toch vooral lopen geblazen. Ons appartement ligt een klein half uur lopen van Molyvos. Dat wil zeggen, als we over de weg gaan, het wandelpad is mooier en iets langer. En dan ben je pas op het startpunt, klimmen naar de middeleeuwse binnenstad of het kasteel, dalen naar de gezellige haven. Of de bus of het toeristentreintje naar het volgende plaatsje. Dat doen we dan heen of terug, de andere kant op nemen we een wandelpad. En zo komen we deze dagen wel aan onze beweging. Want ook ’s avonds lopen we nog eens naar het dorp, nu om een hapje te eten. Terug kunnen we dan de hotelbus nemen, lopen is dan onverantwoord op de donkere wegen met hun voorbij razende auto’s en motoren. Dat busje gaat overigens maar een paar keer per dag en gisteren hebben we er vergeefs op gewacht, de chauffeur was onverwachts in een zwaar gesprek beland en de tijd vergeten. Uiteindelijk hebben we maar een taxi genomen, het hotel nam de rekening daarvoor over.
\nAls je dan om half elf\u00a0 even zit, een slaapmutsje bij de hand, dan gaan de gedachten al snel uit naar de god van de slaap. En dus sluit ik dit blogje maar af en plan publicatie in zodra ik in de buurt van een wifi-verbinding ben. Ik zoek de rust in Morpheus armen en laat me morgen door Orpheus’ gezang wekken.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"