{"id":5126,"date":"2014-10-23T08:06:26","date_gmt":"2014-10-23T07:06:26","guid":{"rendered":"http:\/\/careldemari.wordpress.com\/?p=5126"},"modified":"2014-10-23T08:06:26","modified_gmt":"2014-10-23T07:06:26","slug":"een-ongeluks-dagje-uit-het-leven-van-hennie-van-b","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/gastblog\/een-ongeluks-dagje-uit-het-leven-van-hennie-van-b\/","title":{"rendered":"Een ( ongeluks) dagje uit het leven van Hennie van B."},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align:center;\"><span style=\"color:#ff0000;\"><em>Weer eens een gastblogje van Jan Spier, oud diender te Utrecht.<\/em><\/span><\/p>\n<p style=\"text-align:left;\">\nHet was in de tijd, dat ik bij de bereden brigade dienst deed. ( Those were the days )<\/p>\n<p>Op een middag, mijn goede collega Hennie van B., was in de manege ( toen nog aan de Kaap Hoorndreef) om een jong paard de kneepjes bij te brengen een goed politiepaard te worden. Ik was doende met stalwerkzaamheden, o.a. het onderhoud van tuigage e.d.<\/p>\n<p>Opeens hoorde ik vanuit de \u201cbak\u201d zoals de manege genoemd wordt, een hoop kabaal en geschreeuw.<\/p>\n<p>Ik repte mij naar de plaats des onheils en daar zag ik Hennie kreupel lopend en met een van pijn verwrongen gezicht de stal in komen.<\/p>\n<p>\u201cWat is er gebeurd,?\u201d vraag ik bezorgd.<\/p>\n<p>\u201cHij heeft me er ***\u00a0 eraf gegooid, de rotzak, denk je soms, dat ik altijd zo afstap,\u201c was zijn commentaar.<\/p>\n<p>\u201cNeen,\u201d zei ik sussend,\u201d dat\u00a0 doet men altijd op een correcte manier volgens de richtlijnen van\u00a0 het handboek.\u201d<\/p>\n<p>\u201cIk wilde hem een hoek in hebben,\u201dzegt Hennie, \u201cmaar dat kreng weigerde en toen begon hij plotseling te bokken, het leek wel een rodeo en toen gooide hij mij eraf.\u201d<\/p>\n<p>Aangezien ik vermoedde, dat hij wel eens iets gebroken kon hebben of een verwonding, gelet op de hevige pijn aan zijn heup, drong ik er op aan dat hij eerst ging liggen en daartoe legde ik snel wat strobalen in het hooi- en strohok op een rijtje.<\/p>\n<p>Maar eigenwijs als hij kon zijn, weigerde hij dat. \u201cGaat wel weer over,\u201d was wat hij met een van pijn verwrongen gezicht zei.<\/p>\n<p>Heel wat overredingskracht was er nodig om hem zover te krijgen dat hij uiteindelijk op de strobalen ging liggen.<\/p>\n<p>( Ik moest ondertussen ook even aan de woorden denken van onze helaas te vroeg overleden collega Peter van Z., die mij eens tijdens een discussie toevoegde: \u201cJan, jij bent zo eigenwijs, als ze\u00a0 jou in het water smijten drijf je van eigenwijzigheid tegen de stroom in.\u201d<\/p>\n<p>Zou er dan behalve mij\u00a0 nog iemand zijn die daarvoor in aanmerking kwam?<\/p>\n<p>Maar goed, daar lag hij dan op de strobalen; nu hem nog zo ver zien te krijgen dat hij zijn rijbroek laat zakken, zodat ik kon zien of hij een verwonding had o.i.d<\/p>\n<p>De lezer raadt het al, opnieuw was er weer discussie nodig. Maar tenslotte wurmde hij zijn rijbroek tot aan zijn knie\u00ebn omlaag. Terwijl ik in voorovergebogen houding zijn melkflessen aan een \u201cdeskundig\u201d onderzoek onderwierp, wat te drommel, ik was toch niet voor niks geabonneerd op een medische encyclopedie, ging plotseling de deur van het hooihok open en in de deuropening stond niemand minder dan de marktmeester himself.<\/p>\n<p>\u201cGoedemiddag heren,\u201d sprak hij met enigszins schrille stem het toneel overziende en kennelijk met zijn houding geen raad wetend, \u201cik wilde nog even iets doorgeven voor de aanstaande markt.\u201d<\/p>\n<p>Wij hadden natuurlijk iets uit te leggen en langzaam zagen wij de twijfel die aan hem knaagde\u00a0\u00a0 verdwijnen. Ach, als je dat gezicht van die man gezien had\u2026.<\/p>\n<p>Maar het verhaal is nog niet af. Ik belde met de 1 e hulppost van het Overvecht Ziekenhuis.<\/p>\n<p>We mochten direct komen. \u201cIk zet een rolstoel voor u klaar,\u201d sprak een bezorgde verpleegkundige. Dat wordt een nieuw probleem bedacht ik onderweg. Hoe krijg ik hem in uniform in een rolstoel?<\/p>\n<p>Uiteindelijk lukte het mij hem in de rolstoel te krijgen en zo reden we dan door de gang naar de goede afdeling. Laten nou net de automatische deuren de verkeerde kant open gaan die met een bonk tegen de rolstoel kwamen, hetgeen een kreet van pijn opleverde.<\/p>\n<p>Even later komt een man ons in de gang tegemoet die Hennie toeroept:<\/p>\n<p>\u201c Zeg ben je misschien te lui om te lopen?\u201d<\/p>\n<p>Ik kon hem nog bijtijds in zijn kraag grijpen, anders was hij de rolstoel misschien nog uitgekomen om die man aan te vliegen.<\/p>\n<p>Gelukkig bleek na onderzoek, dat er niets gebroken was. Alleen een behoorlijke kneuzing was\u00a0 wat hij aan de training\u00a0 van een onwillig paard overhield.<\/p>\n<p>s\u2019 Avonds, bij thuiskomst, kreeg Hennie in ieder geval een hartelijke ontvangst van Letty, zijn wederhelft, die, terwijl hij kreunend van de pijn de trap beklom, hem verwelkomde met de woorden: \u201cWat loop jij nou te stuntelen op de trap, ben je soms dronken?\u201d<\/p>\n<p>Hoe het verder die avond in huize van B. is gegaan vermeldt de geschiedenis niet.<\/p>\n<p>Hennie verscheen de volgende dag wel degelijk op het werk.<\/p>\n<p>Eens een marinier, altijd een marinier.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Jan Spier.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Weer eens een gastblogje van Jan Spier, oud diender te Utrecht. Het was in de tijd, dat ik bij de bereden brigade dienst deed. ( Those were the days ) Op een middag, mijn goede collega Hennie van B., was in de manege ( toen nog aan de Kaap Hoorndreef) om een jong paard de&#8230; <a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/gastblog\/een-ongeluks-dagje-uit-het-leven-van-hennie-van-b\/#more-5126\">Lees verder &rarr;<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[7],"tags":[],"class_list":["post-5126","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-gastblog","clear"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p5Ubpg-1kG","jetpack-related-posts":[{"id":1663,"url":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/nostalgie\/een-gewone-kantoordag\/","url_meta":{"origin":5126,"position":0},"title":"Een gewone kantoordag","author":"carel de mari","date":"28 aug 2012","format":false,"excerpt":"Ik neem u even mee naar een normale dag op kantoor, in 1965 dan. In 1965 was het devies drie pinten melk per dag te drinken want melk was goed voor elk, behalve voor kleine Jan want die plast ervan. In 1965 werd er nog geen aandacht besteed aan pesten\u2026","rel":"","context":"In &quot;Nostalgie&quot;","block_context":{"text":"Nostalgie","link":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/category\/nostalgie\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/careldemari.files.wordpress.com\/2012\/08\/bakkeliet.jpg?w=350&h=200&crop=1","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":2237,"url":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/plat-utregs\/as-un-aagtelukke\/","url_meta":{"origin":5126,"position":1},"title":"As un aagtelukke","author":"carel de mari","date":"11 jan 2013","format":"video","excerpt":"http:\/\/youtu.be\/ZG0oLy_UE48","rel":"","context":"In &quot;plat Utregs&quot;","block_context":{"text":"plat Utregs","link":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/category\/plat-utregs\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/img.youtube.com\/vi\/ZG0oLy_UE48\/0.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":2931,"url":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/even-serieus\/manege\/","url_meta":{"origin":5126,"position":2},"title":"Manege","author":"carel de mari","date":"2 jul 2013","format":false,"excerpt":"Ik denk dat er hier een manege in de buurt is, voor stalen rossen dan.","rel":"","context":"In &quot;even serieus&quot;","block_context":{"text":"even serieus","link":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/category\/even-serieus\/"},"img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":1668,"url":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/even-serieus\/plagen-pesten\/","url_meta":{"origin":5126,"position":3},"title":"Plagen, pesten","author":"carel de mari","date":"29 aug 2012","format":false,"excerpt":"Gisteren schreef ik een blog over het kantoorleven in 1965, dat wil zeggen, een van de aspecten daarvan, het plagen, zo je wilt pesterig gedrag. Jiskefet heeft daar een hele serie over gemaakt, Debiteuren, crediteuren, kantoorhumor. Je kunt zoiets leuk vinden, je mag ervan walgen. Ik gun ieder zijn mening.\u2026","rel":"","context":"In &quot;even serieus&quot;","block_context":{"text":"even serieus","link":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/category\/even-serieus\/"},"img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":3153,"url":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/praatje-plaatje\/de-oude-dag\/","url_meta":{"origin":5126,"position":4},"title":"De oude dag","author":"carel de mari","date":"19 aug 2013","format":false,"excerpt":"Ze was helemaal gek op paarden en uiteindelijk kwam het ervan. Op een dag kreeg ze een eigen paard. Een prachtige zwarte hengst, goed van lijf en leden. In de buurt vond ze een manege waar ze hem mocht stallen en verzorgen. Er ging bijna geen dag voorbij of ze\u2026","rel":"","context":"In &quot;120 woorden&quot;","block_context":{"text":"120 woorden","link":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/category\/uitje\/120-woorden\/"},"img":{"alt_text":"ROCKET","src":"https:\/\/careldemari.files.wordpress.com\/2013\/08\/rocket.jpg?w=350&h=200&crop=1","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":4411,"url":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/nostalgie\/oud-utrechter-2\/","url_meta":{"origin":5126,"position":5},"title":"Oud Utrechter","author":"carel de mari","date":"11 mei 2014","format":false,"excerpt":"Eens in de veertien dagen verschijnt er een krantje, de Oud Utrechter. Andere steden kennen een vergelijkbare uitgave. Met enige regelmaat krijg ik een stapel van die blaadjes en die lees ik met plezier. Ze staan namelijk vol verhalen en beschrijvingen uit het Utrecht van jaren geleden, mijn Utrecht zal\u2026","rel":"","context":"In &quot;Nostalgie&quot;","block_context":{"text":"Nostalgie","link":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/category\/nostalgie\/"},"img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]}],"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5126","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5126"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5126\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5126"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5126"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.careldemari.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5126"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}