In januari trok ik op een ochtend even helemaal wit weg. Ik werd duizelig en moest even gaan liggen. En hoewel ik met een half uurtje weer helemaal in actie was vonden we het toch nodig even de huisarts te raadplegen. Men zegt immers dat ouderdom met gebreken komt en je kunt dus maar beter even voorzichtig zijn. Op het eerste oog kon de huisarts niets vinden en dus moest ik bloed laten prikken, longfoto’s laten maken en even bij de cardioloog langs. Dat prikken en de longfoto’s brachten geen nieuwe feiten aan het licht, gewoon doorgaan met ademhalen. Nu de cardioloog nog. Het duurde even voor ik terecht kon en er was een vervolgafspraak nodig omdat een echo en een belastingproef niet direct gemaakt konden worden. Maar gistermiddag kwam het verlossende woord, er is niets mis met de motor. Dus weer gezond verklaard behoudens de beperkingen waar ik al sinds jaar en dag mee leef. Waar dat dipje vandaan kwam? Geen idee, maar ik hoef me geen zorgen te maken. Uiteraard met garantie tot de deur, zo is het natuurlijk wel.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"