‘ De winter is begonnen’, met deze zin begon gisteravond de weervrouw van dienst haar weerbericht. Eerst een overzicht van de herfst, iets warmer, ongeveer even zonnig en niet echt natter dan normaal. Maar ik zat nog vast in haar eerste zin. In mijn gevoel is nauwelijks de herfst begonnen. Die dag tien, twaalf graden, een saaie miezeldag. Haar verwachting voor vandaag? Niet veel anders! Het waait misschien wat, vooral aan de kust maar geen storm!<\/p>\n
In Parijs zijn de besprekingen begonnen over de klimaatbeheersing, over het voorkomen van een ramp voor de hele wereld, de opwarming der aarde, hetsmelten van de ijskorst op de polen. Niet vanwege die iets warmere afgelopen lente, incidenten heb je altij en het was alweer geen record. Maar we klooien maar aan met ons leefgebied. Vervuilen is ons op het lijf gschreven. Mij ook hoor, al heb ik dan een ge\u00efsoleerde woning en tien zonnepanelen op het dak. Al rij ik niet meer dan pak ‘m beet 12.000 kilometertjes in het jaar. <\/p>\n
De op wereldnveau noodzakelijke maatregelen kunnen we als individu nooit realiseren, ik weet het. Maar we kunnen wel ons steentje bijdragen. De een hier, de ander ergens anders, de een meer dan de ander. Maar de intentie moet er wel zijn.
\nIk doe mee, niet voor mezelf, de kans dat ik 2040 haalis niet zo groot, wel voor mijn kindeen, mijn kleinkinderen, de geslachten die na ons komen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"