Het is alweer een aantal jaren geleden dat onze Arjan zijn studie aan de UvA afrondde en zijn bul mocht afhalen. Als trotse ouders waren we daarbij, als trotse grootmoeder ging mijn moeder mee. We parkeerden de auto bij de Arena en kozen de metro naar het centrum. In het tramstel een muzikant, hij begeleidde zijn krakerige stem met een valse gitaar. We negeerden de opgeheven hand, konden weinig waardering opbrengen voor de geleverde prestatie.
\nNatuurlijk houd je bij dat soort gelegenheden rekening met vertraging, je wilt niet te laat komen. En, alles zat mee, een wandeling in de buurt was nog wel even mogelijk.
\n” Wat een weetlucht, al die coffeeshops hier”, mijn moeder wilde maar aangeven dat ze donders goed wist wat er gebeurde, misschien ook dat ze, ze mocht dan wel behoorlijk doof zijn, nog een prima werkende neus had.<\/p>\n
“Waarom ruikt metrolijn 53 zowel ‘ s morgens als ‘ s avonds als een coffeeshop?”
\nDe vraag komt van onze Ierse schoondochter, ze neemt dat stukje openbaar vervoer dezer dagen op alle werkdagen.
\nMijn reactie; ” in Parijs ruik je in alle metro’s knoflook, je bent nu in Amsterdam!”<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"