De visser

Hij is vandaag de enige. Al vroeg vond hij zijn plekje aan het meer. De ochtendmist was net opgetrokken en inmiddels heeft het zonnetje al wat kracht. Ze willen nog niet bijten, ach, wat geeft het. Hij komt hier voor zijn rust, niet omdat hij zonodig op buit uit is. Even los van de hectiek... Lees verder →

Doornenburg

Ben ik hier ooit niet eens eerder geweest? Ergens komt het me bekend voor, niet eens het beeld, nee, de naam. Als ik er eerder geweest ben dan moet het een bruiloft geweest zijn, dat wil zeggen, een receptie dan. Het blijkt inderdaad, in ieder geval nu, deels als horecabedrijf geëxploiteerd te zijn. Maar, gesloten... Lees verder →

Een aardigheidje

Het zal niemand verbazen dat corona ook betekent dat alle bijeenkomsten van de Seniorenvereniging a.s.r. geen doorgang konden vinden. En de kans dat we elkaar op het nieuwjaarsfeest in januari is nagenoeg nihil. Gisteren mocht ik een pakketje ontvangen met chocolade, thee en wat zeepjes. Om het leed te verzachten staat op het begeleidende kaartje.... Lees verder →

Waar de Rijn niet kon kiezen

We leerden het vroeger op school, bij Lobith komt de Rijn ons land binnen. Hoe nu verder? Direct naar het westen, iets noordelijker of noordwaarts. Lastige keuze, weet je wat, we doen het alle drie, water genoeg! En zo kregen we wat we nu Waal, Rijn en IJssel noemen. Gisteren fietsten we in dit keuzegebied.... Lees verder →

Nagerecht

Voor de tweede keer deze zomer kozen we voor happen en trappen, een combinatie van een kilometer of veertig, vijftig en onderweg op wisselende locaties een hapje eten. Deze keer in Elst, de bruisende Betuwe. Starten met koffie en een punt appeltaart, de eerste stop een voorgerecht, de volgende soep, dan het hoofdgerecht om op... Lees verder →

Bizar maar mooie sport

Iedereen wist het zeker, hij zou de ronde winnen. De hele tour overheerste hij, zijn team was superieur. Maar liefst op drie tellen na een minuut voorsprong, wat kon er mis gaan? En toch ging het mis, een jochie van eenentwintig, vooruit morgen wordt hij tweeëntwintig haalt die achterstand weg en pakt nog een minuutje... Lees verder →

Even schrikken

Sinds een paar dagen wisten we dat een goede vriendin snotterig de coronateststraat bezocht had. Het weekend daarvoor hadden we elkaar nog ontmoet, uiteraard met inachtneming van de regels. Maar ja, er zal best een moment geweest zijn dat die anderhalve meter niet gehaald werd. Gisteren ontving ik een brief van de GGD, persoonlijk aan... Lees verder →

De koortsthermometer

We hadden er ooit een, zo'n kwikthermometer die je onder de oksel, of beter anaal je temperatuur liet meten. Nee, het schijnt dat we hem nog steeds hebben maar ik heb het ding in geen eeuwigheid gezien. Ik voel zelf wel dat ik wat verhoging heb en kan me de tijd niet heugen dat het... Lees verder →

Even een weekje weg

Normaal gesproken zouden we in deze periode even vakantie gevierd hebben. Een dag of tien zo'n zoeken op een Grieks eiland of zoiets. Maar dit jaar is alles anders. Erg? Welnee, als het weer meezit hoeven we niet zover van huis. In afwachting van de ontwikkelingen rond corona hebben we nog niets geboekt. En dat... Lees verder →

Complottheorieën

"Het is allemaal de schuld van", begint ze haar betoog. Ik ben al heel snel de draad kwijt, probeer haar tot verduidelijken te bewegen. Maar ze dendert door, mij boos aankijkend. Het lijkt op kroegpraat, logisch verband ontbreekt, liever, ontgaat mij. "Het is echt waar, ik heb het zelf op internet gelezen. Machtige mannen hebben... Lees verder →

Ondersteund door WordPress | Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑