Maria Piël overleden

Honderdentwee werd ze102. De kans dat je haar kent is klein maar misschien kan je het beeld terug halen van die uitzending van Zembla over een bejaardentehuis in Tuindorp, Utrecht. Dat tehuis moest plaatsmaken voor nieuwbouw en werd tijdelijk mede bewoond door jongeren. Dat klikte geweldig, jong en oud matchten, de sfeer was geweldig. Maar... Continue Reading →

Beperkt houdbaar

Ze zijn niet om te plukken, houden het niet lang vol in een vaas. Veldbloemen horen in het veld te staan, langs smalle wegen of aan de rand van een akker. Veldbloemen zijn er om de eentonigheid van het gecultiveerde  landschap te verbreken, om de wereld wat op te vrolijken. Toch heb ik ze maar... Continue Reading →

Snap jij het nog?

De mannen zijn blij dat het weer mag, hun sport, judo, beoefenen. Vandaag zijn ze weer welkom op hun sportschool. Niet dat ze vier maanden niets gedaan hebben, de conditie hielden ze op peil door af en toe een rondje hard te lopen of, anderen door wat kilometers te maken op een geleende racefiets. En... Continue Reading →

Hoogstam

Ik begrijp de economische wenselijkheid fruit op laagstambomen te laten groeien. Die ouderwetse hoogstamboomgaard is niet rendabel. Maar ik mis ze wel, die gezichtsbepalende appels, peren en kersen hier in de waarden. En dan zeker in april, mei, wanneer alles in bloei staat. Gelukkig kun je als schilder zo'n nostalgisch plaatje op het doek toveren.... Continue Reading →

Met andere ogen

Al scrollend door de oude foto's op mijn telefoon kwam ik bovenstaand schilderij tegen. Ik maakte het een paar jaar geleden bij Cees Vegh in Gouda. Als ik het me goed herinner ging het over abstract schilderen en kon de abstractie terug te voeren zijn op vorm maar ook op kleurkeuze. Ik vond het maar... Continue Reading →

Klaar voor de start

De koffiemachine levert mij eerste bakkie voor vandaag, vers gemalen uiteraard. Voor me ligt de culturele bijlage van mijn ochtendkrant, Marcel van Roosmalens column is bijna aan de beurt. Bijna, eerst dit blogje! Het wordt een rustige dag. Er staan geen afspraken in de agenda, de to do lijst beperkt zich tot het bereiden van... Continue Reading →

Leverworst

Mijn favoriete hapje bij de borrel is toch wel leverworst. En dan graag de enige echte, die van de Utrechtse slager Vocking. Vroeger alleen in de Domstad verkrijgbaar, nu ook in de wijde omgeving. De naam veroorzaakt hier en daar enige hilariteit. De relatie met het Engelse fucking is natuurlijk snel gelegd. Zo herinner ik... Continue Reading →

Mijn hobby

De overlevering vertelt dat ik als klein jongetje bij mijn vader op schoot zat wanneer hij schilderde en ik hem dan de tubetjes verf aanreikte. En dat hij dan niet rood of blauw vroeg maar karmijn of indigo. Ik mag het graag geloven. Rond mijn vijftigste heb ik de draad weer serieus opgepakt. Daarvoor had... Continue Reading →

Vanmorgen vloog ze nog

Al jaren ben ik geabonneerd op het maandblad Atelier, een blad vol advies en ideeën voor de kunstschilder en -tekenaar. Niet dat ik daar altijd wat mee doe maar in het zojuist ontvangen nummer staat een tip die ik maar eens opgepakt heb. Het gaat over schetsen uit de losse pols. Hoe je binnen zeg... Continue Reading →

Donkere wolken

Het rommelt, af en toe een bliksemflits. Het is vrijdagavond, tien uur. Soms een paar druppels, we zitten al uren aan de rand van een behoorlijke bui laat buienradar zien. Dreigend, maar voorlopig niet meer dan dat. Ik ben toch maar naar binnen gegaan en kijk naar het nieuws op televisie, Ook daar donkere wolken.... Continue Reading →

Proudly powered by WordPress | Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑