Dat doe ik nooit meer

En gelijk had hij, mijn vader. Dat deed hij nooit meer, voor iedereen hetzelfde clowntje schilderen. Of, ├╝berhaupt, meer dan eens hetzelfde schilderen. Het had een reden, bedacht voor een Sinterklaasavond. Achter de min of meer identieke schilderijtjes zat een briefje geplakt met daarop een nummer. Dat nummer bepaalde de volgorde waarop we een van... Lees verder →

Limburgse koude schotel

Tijd over, mooi weer, de kookbeurt. Drie dagen aan mij het eten op tafel te zetten. Af en toe iets anders, voor de rest vanuit een beperkte kaart. Als ik die invul doe ik dat op mijn eigen manier, uit de losse hand dus nooit echt hetzelfde. Woensdag werd het een vispotje, venkel, witvis en... Lees verder →

Nostalgie

Op zoek naar een onderwerp voor dit blog blader ik door de eerder gebruikte plaatjes op deze pagina's. Er lijkt geen einde aan te komen, er staan dan ook al 3192 berichten op mijn weblog en de meeste zijn ondersteund met een begeleidende voorstelling. Lang niet altijd kan ik in de gauwigheid de aanleiding voor... Lees verder →

Onze eerste

"En als we dan als afscheiding een laag hekje plaatsen?* Voor mij hoeft dat niet, waarom zou je een fysieke afscheidsdag maken, ik ben niet zo van de hokjes. Maar eigenlijk staat mijn hoofd hier niet naar. Er is iets belangrijks gaande. Tijdens het kijken naar Studio Sport kwam een eerste aankondiging van de geboorte... Lees verder →

Langharig tuig

Ik heb ze twee weken geleden ingeleverd, mijn relatief lange manen. Behoefte aan weer eens wat anders, dat hoort bij mij. Op NPO 5 is het de week van de zestiger jaren. Zo goed als alle nummers herken ik aan het intro, de tekst kan ik vaak moeiteloos meezingen. Niet dat dat mag, de toon... Lees verder →

Zeer oude genever

Zelf heb ik het zelden in huis. En heb ik eens een fles gekregen dan geniet ik er lang van. Af en toe een glaasje, hij gaat makkelijk maanden mee. Voor mijn vader was het zijn dagelijkse slaapmutsje, eentje maar. Want het mag dan zijn dat je op een been niet kunt lopen, hij was... Lees verder →

Storm

Ik heb een tamelijk onrustige nacht achter de rug. Storm, regen, westenwind. November mag dan de naam hebben, januari kan er ook wat van. Ik herinner me meer stormervaringen maar er schiet me er een specifieke te binnen: Januari 2000, we zijn net zonder noemenswaardige problemen de millenniumgrens gepasseerd. Als projectleider had ik me met... Lees verder →

De laatste tekening van toen

Ik redde het net niet, de serie oude tekeningen af te ronden in 2019. Niet dat dat belangrijk was, waarom zou het! Dit portretje maakt voor mij wel duidelijk uit welke periode de prenten zijn. Maar waarom ik juist dit kleurpotlood gebruikt heb kan ik niet terughalen. Het meisje van toen is een hele dame... Lees verder →

Een nieuw jaar

En zo staan we alweer aan de start van een nieuw jaar, een nieuw decennium zelfs. Onwillekeurig aan mijn gedachten terug naar het jaar 2000. De spanning of alles wel goed zou gaan, ik had maanden gewerkt aan het milleniumproject op de zaak. In verband met ruimte schaarste waren jaartallen met twee cijfers opgenomen in... Lees verder →

Huisdieren

Bij mijn vriendin van toen, nu al vele jaren mijn echtgenote, hadden ze thuis een huisdier, een kat die niet luisterde naar haar naam, Snuf(fie). Nu schijnt dat heel normaal te zijn dat een kat niet luistert maar wist ik veel. Wij hadden thuis geen huisdieren. Mijn ouders hadden hun handen vol aan het eigen... Lees verder →

Ondersteund door WordPress | Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑