Herfst

De herfst heeft meerdere gezichten. Logisch, het is een overgangsseizoen tussen zomer en winter en wat kenmerken uit die seizoenen laten zich nog of al zien. Herfst is ook in de natuur vooral zichtbaar als overgang van groei en bloei naar afsterven of inslapen. Bomen verkleuren en verliezen hun blad, dieren bereiden zich voor op... Lees verder →

Van stadsie tot stad

Net opgenomen in het ziekenhuis werd ik aangenaam verrast. Naast prachtig schilderwerk van de kleinzonen trof ik dit fotoboek. Nu wil het geval dat de groei van Utrecht zo goed als samenvalt met mijn groei. Gaat het boek over de periode 1950-1975, mijn Utrechtse jaren lopen van 1948 tot 1976. Noem het gerust gelijk opgaand.... Lees verder →

Ik moet mijn insuline

Het ging mij niet aan maar ontgaan was onmogelijk. Vanuit mijn ziekenhuisbed keek ik op de centrale hal van de afdeling. De desk van waaruit de organisatie werd aangestuurd, alle verkeer, verpleging, verzorging, schoonmaak, een drukte van belang. Een patiĆ«nt in rolstoel komt de hal ingereden en begint een scheldkanonade waar de honden geen brood... Lees verder →

Traditie en nostalgie

Gistermiddag moest ik een uurtje kijken naar de landelijke intocht van Sinterklaas. Niet dat ik tot de gelovigen gerekend mag worden maar voor de kleinkinderen is het wel zo fijn dat opa op de hoogte is van wat er vandaag de dag in hun belevingswereld speelt en hij er niet vanuit gaat dat het allemaal... Lees verder →

Herfststukje

Ruim drie weken geleden, nog voor we door Covid onderuit geschoffeld werden, kochten we voor een paar euro een gezellig bakje in herfstkleuren. We zijn dus inmiddels weken verder en het staat er nog steeds prachtig bij. Dat was dus een goede aankoop! En het ziet er naar uit dat we nog wel even kunnen... Lees verder →

De Giro in oktober

Viel gisteren de beslissing, doen de laatste drie etappes er nog toe? Bij de Giro weet je het nooit. Drie renners binnen 15 seconden, nog een bergetappe en een afsluitende tijdrit. Wat een gevecht weer op de Stelvio, de hoogste berg in deze ronde. Maar liefst achtenveertig haarspeldbochten staan garant voor prachtige plaatjes. De renners... Lees verder →

De Utrechtse tak

Terwijl Lorenzo de Mari op 18-7-1744 met een uitgebreid diner dansant viert dat hij twee jaar lang de machtigste man van Genua zal zijn jat ene Nicolaas met dezelfde achternaam een paar pruimen om zijn ergste honger te stillen. Het is armoe troef in de Utrechtse Wijk C. Achttien jaar later sticht diezelfde Nicolaas met... Lees verder →

de Mari, Doge van Genua

Dat de familie de Mari over Corsica heerste schreef ik eerder. Maar men verloochende de Genuese afkomst niet. Zo zijn een aantal leden uit dit adellijk geslacht doge van Genua geweest. Onder andere Stefano en zijn zoon Girolamo. Deze laatste verspeelde zijn en daarmee de familiemacht in 1701 en moest uitwijken naar Spanje. Stefano's zoon... Lees verder →

Rijkgevuld met tulpen

Onlangs werd ik aangenaam verrast door een ansichtkaart uit Frankrijk. Susan Hol verzamelt ieder jaar foto's van tulpen. Zo'n foto kun je aanleveren op haar FB-pagina Rijkgevuld bloemstilleven met tulpen. Van de inzendingen maakt ze een collage en de inzenders krijgen daar een kaart van. Ik had eerder wel eens meegedaan maar dat ik ook... Lees verder →

Piraten

Gisteren schreef ik hoe het geslacht De Mari op Corsica terecht kwam. Tot in de achttiende eeuw bestuurde de oudste zoon het eiland. Voor de andere kinderen was geen functie weggelegd, die zochten hun heil elders. De naam kom je dan ook in de hele regio tegen, in en rond Marseille, Genua en Barcelona, op... Lees verder →

Ondersteund door WordPress | Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑