Het is toch ook niet gek dat je in deze vreemde tijden de weg een beetje kwijt raakt. Niets, nou ja, bijna niets is nog wat het lijkt. En waarom zou ik dan nog iets maken dat ergens op lijkt?

Natuurlijk, hij is geen twintig meer. Zo af en toe, zo hier en daar voelt hij de slijtage. Pijntjes, wat stijfheid. Het tempo gaat er ook een beetje uit, gelukkig werken de hersentjes nog wel. Animo sana in corpore sano, een gezonde geest in een gezond lichaam. Niet alles mag dan gegaan zijn zoals hij... Lees verder →

Het beloven een paar sombere dagen te worden, maartse buien onderbreken de nog jonge lente. Misschien moet je liever zeggen dat dit soort dipjes de mooie dagen accentueren. Zoals er geen bergen zijn zonder dalen. In ieder geval kun je natuurlijk altijd nog zelf deze dagen kleur geven. Of openstaan voor aangeboden kleur. Afgelopen zondag... Lees verder →

We hebben weer eens met zijn drieën kunnen schilderen, eindelijk. Door vakanties en griep was het er dit jaar nog niet van gekomen. Dat wil zeggen, twee weken geleden waren we weer bij elkaar gekomen maar toen kwam er niets van werken. Teveel nog niet besproken, heel wat in te halen dus. Donderdagavond dus eindelijk... Lees verder →

De vestingstad Schoonhoven had ooit vier poorten. Er is er nog een over. Met het verdwijnen van de functie verdween de reden de bouwwerken te behouden, net als in veel andere plaatsen. Vaak was toenemend en andersoortig verkeer reden tot afbraak over te gaan. Zonde, vinden we nu. Bij de restauratie van het Binnenhof zijn... Lees verder →

Het is er toch nog van gekomen, ik heb ook in februari geschilderd. Op de laatste dag van de maand, op de valreep dus. Door omstandigheden was het er niet eerder van gekomen. Vakantie, ziek, schilderavondjes die geannuleerd werden. Natuurlijk wel iedere dag wat getekend maar de verf bleef in de tubes. Tot gistermiddag. Het... Lees verder →

Het is niet meer zo erg als vroeger. Toen had ik voor ik de deur 's morgens uitging al een koffie op, het eerste dat ik na aankomst deed was een beker koffie uit de automaat halen en, tijdens de werkdag toch al gauw een beker of acht. In de avond thuis ook nog wel... Lees verder →

Het is vrijdagmorgen, we hebben onze groepstraining op de sportschool zo goed als gehad. Nog even een cooling down. Normaal neemt Esther, onze trainster daarvoor haar tijd maar deze keer heeft ze haast. Ze moet naar de dierenarts met haar hond. We proberen te raden van welk ras het beestje is maar niemand wint. Het... Lees verder →

Coulrofobie, angst voor clowns. Niet zo van ik vind ze engerds, griezelig. Nee, het benauwd krijgen als je er een ziet, er vandoor gaan alsof de duivel je op de hielen zit. Het verschijnsel bestaat al lang al schijnt het nooit als ziektebeeld wetenschappelijk geaccepteerd te zijn. Al langer dan sinds de Amerikanen clowns als... Lees verder →

Restaurants hier kennen geen verwarming, hooguit een enkele heater op de terrassen. Het begrip koud krijgt hier al vorm bij een graad of zestien en er is nauwelijks verschil tussen dag- en nachttemperatuur. Werkelijke temperatuur dan, gevoelstemperatuur is iets anders. Consequentie is dat ook in de avonduren een hoop volk buiten is. Op zoek naar... Lees verder →