Herfst

De herfst heeft veel gezichten. Logisch het is een overgangsseizoen. Dat stuk dat we tot nu gehad hebben beviel me uitstekend, misschien een enkele dag daargelaten. Inleveren maar vol kleur. En redelijk van temperatuur dus fijn om af en toe buiten te zijn. Maar zo'n dag als gisteren kan me gestolen worden. Grauw en grijs.... Lees verder →

Overstag

Ik ben bezig met een schilderij maar het gaat moeizaam. Het idee is er maar de uitvoering levert probleem op probleem. Ik geef het nog niet op maar heb het wel opzij gezet. Komt tijd, komt raad of, in dit geval inspiratie. Dan maar even iets compleet anders! Geheel tegen mijn gewoonte in heb ik... Lees verder →

In de wolken

Ik moet daar toch eens wat kritischer op worden, me niet zo makkelijk mee laten nemen in dat opportunistische van de Nederlandse sportverslaggeving. Wilco Kelderman werd al tot winnaar van de Giro uitgeroepen voor de wedstrijd aan zijn laatste week moest beginnen. Ik was al aan dit schilderijtje begonnen en wilde de wolken al roze... Lees verder →

40-0

Op weg naar de volgende lovegame. Schijnbaar moeiteloos verslaat hij tegenstander na tegenstander, kwartfinale, halve finale, eindstrijd. Vooral op gravel. Weer een toernooi, een grand slam zelfs bijgeschreven op zijn palmares. Weer prominent op de voorpagina van het sportkatern. Het begin is er, de beweging zit er al in. Er niet nog het nodige gedaan... Lees verder →

44 Jaar

Vierenveertig jaar geleden stapte ik, netjes gekapt en in het pak in de Rolls Royce om mijn meisje op te halen voor een kort ritje. Een paar uur later zijn we getrouwd. En dus hebben we vandaag een bescheiden feestje. Straks eerst maar even een echt boeketje kopen!

De visser

Hij is vandaag de enige. Al vroeg vond hij zijn plekje aan het meer. De ochtendmist was net opgetrokken en inmiddels heeft het zonnetje al wat kracht. Ze willen nog niet bijten, ach, wat geeft het. Hij komt hier voor zijn rust, niet omdat hij zonodig op buit uit is. Even los van de hectiek... Lees verder →

Krullebol

Ik heb maar weer eens een portret geschilderd. Van wie? Niemand in het bijzonder. Zomaar een kop met een forse grijze pruik en een leesbrilletje op zijn neus. Gewoon oefenen, mogelijkheden uitproberen, er zitten verschillende gedaantes onder, stap voor stap zoeken naar verhoudingen en lichtinval. Kleurnuances kiezen en verwerpen. Een studie dus!

Herfst

De avonden vallen vroeger, de wind waait nadrukkelijker en de grijze wolken beloven een volgende bui. De zomer lijkt voorbij. Natuurlijk en gelukkig, we krijgen vast nog wel wat mooie dagen, waarschijnlijk wel weer een aaneengesloten serie die we dan Indian summer noemen of, in gewoon Nederlands ouwewijvenzomer. Bij het doorlopen van wat oude plaatjes... Lees verder →

Zo’n lucht

"Wanneer ik zo'n lucht schilder gelooft niemand het!" Mijn vader wilde die opmerking nog wel eens maken. Kleuren, meer dan blauw, wit en grijs in verschillende nuances. Met al die foto's over zonsopkomst en zonsondergang willen we hem in ieder geval wel geloven, tegenwoordig. Als schilder wil ik daar nog wel een schepje bovenop doen.... Lees verder →

De basis

Het begin is er weer. Een kleintje van ons Flipke. De basis is gelegd, het grote werk komt later. Dan gaat het om kleurnuances, dan moet het gezicht gaan spreken. Nu eerst drogen. Waar ik normaal de ondergrond eerst met acrylverf schilder ben ik nu direct met olieverf begonnen.

Ondersteund door WordPress | Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑