Natuurlijk, hij is geen twintig meer. Zo af en toe, zo hier en daar voelt hij de slijtage. Pijntjes, wat stijfheid. Het tempo gaat er ook een beetje uit, gelukkig werken de hersentjes nog wel.
Animo sana in corpore sano, een gezonde geest in een gezond lichaam.
Niet alles mag dan gegaan zijn zoals hij graag gewild had maar terugkijkend is er geen reden om ontevreden te zijn. En dat geldt niet alleen voor dat uurtje sportschool.
En waarom terugkijken? Vooruit met de geit. Nog ideeën genoeg, nog plannen te over.
Fijn dat je mijn blog leest, geef gerust een reactie