Guglielmo Marconi werd in 1874 geboren in Bologna. Zijn vader was een vastgoedhandelaar, zijn Ierse moeder was een telg uit het geslacht Jameson, bekend van de Whiskey, een welvarend nest dus.
Zijn basisonderwijs kreeg hij thuis, op de middelbare school kon hij niet aarden. Zijn vader zag graag dat hij bij de marine kwam maar hij zakte voor zijn toelatingsexamen. En ook op de universiteit was geen reguliere plek voor hem. Maar, waar geld geen probleem is gaan er toch wel deuren voor hem open. Hij krijgt privé onderwijs en toegang tot de faciliteiten van de universiteit van Bologna. Daar kwam hij in aanraking met de theorie die uiteindelijk tot radio zou leiden.
Hij experimenteerde op zijn zolderkamer met geluidsgolven en vond een steeds groter bereik, van een paar meter tot wel tweeëneenhalve kilometer. De Italiaanse overheid had geen interesse, zag de potentie niet, en Marconi verhuisde met zijn apparatuur naar Londen. Tweeëneenhalve kilometer werd vijftien kilometer en zijn bereik werd groter en groter. Op een gegeven moment ontving hij signalen vanuit Newfoundland.
In die tijd had hij al een bedrijf opgebouwd met de intentie wereldwijd te produceren. Dat in 1903 president Roosevelt een gelukstelegram naar de Britse koningin kon sturen en hij binnen een paar uur een bedankje ontving heeft hem geen windeieren gelegd. Belangrijker was de betekenis voor de scheepvaart natuurlijk. In 1909 ontving hij de Nobelprijs voor natuurkunde.
Maar het bleef geen feest. Later bleek dat Marconi zeventien gepatenteerde uitvindingen van Nicolas Tesla ongevraagd had gebruikt.
Eenmaal terug in Italië sloot hij zich aan bij het fascistische regime van Mussolini. Hij speelde daarin een belangrijke rol.
Marconi overleed in 1937. Hij wordt nog steeds gezien als belangrijk voor de ontdekking van radiogolven en daarmee van draadloze geluidsoverdracht.
Fijn dat je mijn blog leest, geef gerust een reactie