Deze in het Zeeuwse Zonnemaire als zoon van een predikant geboren natuurkundige genoot zijn eerste publicatie in Nature al toen hij op de HBS in Zierikzee zat. Het ging om een beschrijving van door hem waargenomen noorderlicht met bijbehorende tekening.
Na de HBS wilde hij natuurkunde gaan studeren maar daarvoor moest hij eerst in Delft een tussenjaar gymnasium doen. In Delft ontmoette hij Kamerlingh Onnes die hem uitnodigde bij hem en Lorentz in Leiden te komen studeren. Al voor zijn doctoraal werd hij assistent van Lorentz.
Na een jaartje Straatsburg werd hij hoogleraar in Amsterdam.
In 1903 ontving hij de Nobelprijs voor natuurkunde samen met Lorentz voor hun onderzoek naar het breken van het licht door magnetische velden. Hun bevindingen leidden uiteindelijk tot het vinden van de elektron, een belangrijke stap in de kwantummechanica en de atoomsplitsing.
Ondanks veel buitenlandse aanbiedingen bleef hij werken aan de UvA. Hij overleed in 1943.
Fijn dat je mijn blog leest, geef gerust een reactie