Klaprozen, op het eerste gezicht zien ze er misschien nog aardig uit maar zet ze niet in een veldboeket. Eenmaal daartoe uitgekozen kun je ze meteen weggooien. Ik moet daar aan denken nu ik op gepaste afstand en, toegegeven, met de nodige scepsis de presentatie van ons nieuwe kabinet volg.
De incidenten stapelen zich op. Wilders verwijt zijn marionet dat die uit de pas loopt, coalitiegenoten Yesilgöz en Omtzigt wachten tot de lunchpauze om via X hun collega de oren te wassen. Agema wijkt via dat zelfde X af van de kabinetslijn en haar baas Schoof zet haar niet terug op haar stoeltje. Zelfs van der Plas vindt dat dat niet kan, Wilders staat in deze alleen maar vindt al die drukte maar onzin. Er is volgens hem een heksenjacht op zijn ministers gaande. Me dunkt, geen vreemde gedachte met zulke kollen in vak K.
Zo’n zooitje heeft helemaal geen oppositie nodig, die kunnen best zichzelf om zeep brengen.
Het zijn net klaprozen, eenmaal geplukt zijn ze uitgebloeid.
Nu nog hopen dat genoeg mensen dat in gaan zien.
Fijn dat je mijn blog leest, geef gerust een reactie