Anastasia

Gisteravond kreeg ik weer eens een lief mailtje uit Oost Europa. Deze keer van ene Anastasia, eerder mocht ik ook van Elena, Natasja en nog wat van die schonen blijken van belangstelling ontvangen. De berichtjes komen niet verder dan mijn webmail, eenmaal binnengehaald belanden ze meteen in de spambox. Ik lees dus, als ik al iets lees, de eerste woorden van het berichtje, tekst die me zou moeten strelen ware het niet dat ik ongevoelig voor dit soort aandacht ben. Ik ben immers al vele jaren gelukkig getrouwd en heb al helemaal geen zin in een Russisch avontuur.
Ik verdiep me maar niet in de vraag hoe de schatjes aan mijn mailadres komen, dat lijkt me niet zo’n ingewikkelde opgave. Wat hun eigenlijke doel is intrigeert me wel al waak ik ervoor het uit te zoeken. Ik vertrouw die liefjes namelijk niet. Dat kan ten onrechte zijn. Misschien hebben ze veel over en van me gelezen en dromen ze van een mooie toekomst hier met een geweldige vent, niet te jong dus na verloop van tijd nog een rijk en vrij leven in het verschiet. Misschien ook willen ze hun excuses aanbieden voor de buitenlandpolitiek van de heer Poetin cum suis of juist uitleggen dat die club het bij het rechte eind heeft en de westerse mogendheden via aan hun gelieerde media ons op het verkeerde been zetten.
Of zijn ze alleen maar tegen een geldelijke beloning een eenmalige aanbieding?
Sorry, dames, je boodschap bereikt me niet.