Het zit er weer op, drie vrijdagmiddagen om te leren hoe je een gezicht schildert.
In les een komt de plaats van de gezichtsdelen aan de orde, waar zitten ongeveer de ogen, waar de neus, de mond.
In les twee, ook nog met potlood, wat dat lichtinval, schaduwzijde.
En dan de derde, een echt schilderij maken. Dat is moeilijk maar wat ben je dan trots op het eindresultaat!
Ik vind het heerlijk die lessen te geven al ging het deze keer niet vanzelf. Concentratie- en motivatieproblemen bij drie van de acht kinderen. Met als gevolg dat de anderen zich terecht gestoord voelden. Ik ben geen schoolmeester, mis de vaardigheden om hiermee om te gaan. (Je krijgt wel waardering voor de mensen die hier dag in, dag uit mee om moeten gaan.)
Fijn dat je mijn blog leest, geef gerust een reactie