Een meer dan stevige zuidwesterbries, het riet buigt mee. De meeste fietsers zijn deze zaterdagmiddag kennelijk thuis gebleven, dan wel hebben een andere vorm van vermaak gevonden. Wind mee mag dan wel lekker zijn, tegen betekent werken.
Zelf kies ik voor een stevige wandeling door de polders. Op de kruising Bergweg Kadijk tik ik de eerste woorden van dit blogje, eenmaal thuis maak ik het straks wel af.
Het is stil, hoewel, ik hoor constant de wind. En af en toe een piepende fuut, een startende zwaan of een koppel ganzen die al gakkend in v-formatie over vliegen, in training voor hun trek naar het zuiden.
Genieten dus van de rust en het weidse uitzicht.
Eenmaal op de Bovenberg is het wat rumoeriger, niet dat het druk is maar het autoverkeer haalt wat van het plezier weg. Ik weet het, het kan niet en het is niet anders.
Ik passeer Nieuw Ockenburg. Een boer uit Loosduinen die door de Haagse expansie moest verdwijnen en bij Schoonhoven opnieuw begon.
Bijna thuis! Nog een kilometertje maar wel met de wind nu pal tegen. Nou ja, dan smaakt het biertje des te beter!
En zo heb ik bovendien het tekort aan stappen op vrijdag ruimschoots gecompenseerd.
Fijn dat je mijn blog leest, geef gerust een reactie