Voor het lieve sommetje van $ 119.900.000 is de derde versie van De Schreeuw van Edvard Munch (1863-1944) in andere handen gekomen. Het schilderij drukt angst uit, angst voor een wereld die geen troost meer biedt. De schilder noteerde in zijn dagboek:
Ik liep met twee vrienden langs de weg
toen ging de zon onder
de hemel werd plotseling bloedrood
ik bleef staan, leunde doodmoe op het hekwerk
boven de blauwzwarte fjord en de stad lagen bloed en tongen van vuur
mijn vrienden liepen door en ik stond nog steeds te trillen van angst
en ik voelde dat er een grote oneindige schreeuw door de natuur ging
De koper wil anoniem blijven. De verkoper, een particulier, wil van de opbrengst een museum en hotel bouwen in zijn woonplaats. Ik vind het een hoop geld, geld waar nuttiger zaken mee gediend hadden kunnen worden. Maar goed, wie het breed heeft laat het breed hangen.
Nou, dat is inderdaad een mooi sommetje… dat jij en ik, als gewone werkende burger, nooit of te nimmer bij elkaar kunnen sparen laat staan bij elkaar zullen zien. Al zou ik het, eerlijk gezegd, ook niet aan een schilderij kunnen spenderen… hoeveel mensen kunnen je daar eigenlijk niet mee vaccineren of te eten mee geven @->–
Oeps… moet ‘hoeveel mensen kun je’ zijn. Ik dacht het eerst anders te formuleren vandaar waarschijnlijk de vergissing.
Geeft toch niet
Hij/zij weet waarschijnlijk van gekkigheid niet wat hij/zij met het geld moet doen..
het zal wel investeren heten