Drum battle

Het was gisteren weliswaar een zomerse dag maar niet een dag om uitgebreid buiten te spelen. Geeft niets, sterker, eindelijk even tijd om wat schrijfwerk te verrichten. Ik moet nog wat tekst opleveren voor het tweede lustrum van de SWOS, aan het werk dus!
Na een goed uur achter de laptop vind ik het voorlopig genoeg, even de benen strekken, een uurtje wandelen. Ik trek mijn schoenen aan en loop zonder enige reden richting rivier. Of misschien is dat wel de reden, zoals van Hanegem niet zonder Domtoren kan moet ik de Lek zien.
Lekdijk wordt Voorstraat en daar zie ik ineens een rood jasje en een blauw petje. Ik realiseer me dat tegenwoordig de woensdag mammadag is en dat mijn schoondochter met mijn grote vriend net thuis komt. Even gedag zeggen!
‘Kom binnen, wil je thee?’  Het mannetje begint meteen te lachen en zwaaien als hij me ziet.
‘Ja, even, ik zag jullie naar binnen gaan, gezellig!’
Ellen en ik drinken onze thee, Rolan lurkt met een rietje zijn melk naar binnen. Eet ondertussen twee kaakjes op en daagt opa uit tot een drum battle. Wel, die kan hij krijgen. Om beurten roffelen op de tafel, min of meer gelijk ritme. Tot opa ineens na wat werk op de tafel zijn wang als bekken gebruikt. Reken maar dat we plezier hadden!
Gewoon even een kwartiertje, niet veel meer. De kleine man moet aan zijn middagslaapje, ik vervolg mijn wandeling. Mijn dag kan niet meer stuk!