Langzaam terug naar normaal, dat is in deze tijd van het jaar gewoon voor mij. Waar de meeste mensen na nieuwjaarsdag weer in hun vertrouwde ritme proberen te komen heb ik wat extra tijd nodig. Mijn verjaardag en het vieren daarvan zorgen voor een verlenging van een à anderhalve week van de kerstperiode.
Dit jaar was het niet alleen een feestperiode. In de eerste uren van 2025 verliet schoonzus Petra het leven. Een overlijden dat we aan zagen komen, half december kwam ze in een hospice. Het was een constant balanceren tussen zorg en verdriet aan de ene kant en de gebruikelijke feestelijke drukte van de Kerstweken anderzijds .
Een surrealistische wake met vuurpijlen en knallen, het definitieve afscheid, het maakt dat deze oud en nieuw een bijzondere herinnering zal blijven.
Anders dan normaal ook is dat Petra haar lichaam beschikbaar stelde aan de wetenschap waardoor begrafenis of crematie achterwege blijven.
Troost is daarbij dat ook nu weer de geweldige band die we met elkaar hebben bevestigd werd.
Fijn dat je mijn blog leest, geef gerust een reactie