Helios en Poseidon

Toen we gisteravond zagen hoe Helios als een rode vuurbal in de armen van Poseidon verdween realiseerden we ons dat we op weg waren naar ons laatste avondmaal, dit jaar in Griekenland. Moussaka zou het worden, Griekser kan haast niet. Een, wat je noemt eenvoudige doch voedzame maaltijd. De koffers zijn weer gepakt, dadelijk vertrekt onze bus naar het vliegveld en vroeg in de middag landen we op Schiphol. Het zit erop, het gewone leventje gaat weer beginnen. Ik heb me voor de vergadering van vanavond nog afgemeld maar morgenochtend wacht een werkontbijt. En de eerste oppasuurtjes voor onze Rolan zijn ook weer geboekt.
Het zit erop, het is weer mooi geweest. De eerste dagen bij elkaar bijna 700 autokilometers om Lesbos te verkennen en de highlights te zien, absoluut de moeite waard. En daarna menig kilometer gewandeld, goed dat we onze wandelschoenen meegenomen hadden, en de naaste omgeving gezien. Het boek Septemberlichten van Carlos Ruiz Zafon heb ik in een ijzige adem uitgelezen. Hoe De Indringer van Hakan Östlundh afloopt kan ik je ook vertellen. Aan Karl Ove Knausgards Vader ben ik begonnen, het kon me niet boeien. Er staan nog een paar Sudoku’s in het puzzelboekje, voor onderweg.
En, zoals Helios zich straks weer omhoog zal werken beginnen wij na te denken over onze volgende vakantie. Vakantie vieren is immers core business voor een pensionado!