Met gepaste trots

Als het in Nederland lintjes regent dan druppelt het in de Zilverstad. Dit jaar mocht de burgemeester drie mensen verrassen met een koninklijke onderscheiding. Dat verrassen mag je letterlijk nemen, de mensen zijn met een smoes naar het stadhuis gelokt. En dat dat niet altijd gemakkelijk gaat bevestigt dit verhaal.
Bijna een jaar geleden hebben wij als Stichting SWOS een van onze vrijwilligsters als kandidaat aan kunnen melden. De manier waarop zij al sinds jaar en dag namens de stichting belangeloos in touw is, en niet alleen voor ons maar ook voor een aantal andere organisaties. Gelukkig werd de aanvraag omgezet in een onderscheiding.
Niemand mag het weten, haar man, haar kinderen, iedereen is op de hoogte maar houdt netjes stijf de kiezen op elkaar. De medewerkster van de SWOS die het meest met haar samenwerkt nodigt haar uit voor een gesprek met de wethouder van sociale zaken. Er moet het nodige over het nieuwe welzijn worden doorgesproken.
‘Op vrijdag? Nee, dan kan ik niet, dan werk ik op de voedselbank.’ En dan kun je zeggen dat wethouders een volle agenda hebben en dat het gesprek echt noodzakelijk is, je verhaal komt niet aan. Afspraak is immers afspraak, ze kan die mensen toch niet in de kou laten staan! Uiteindelijk is het toch gelukt, via de voedselbank. Zo’n mens verdient toch een lintje!