Met enige regelmatig krijg ik van een schoonzusje de Oud Utrechter, een veertiendaagse uitgave vol nostalgie over de Domstad en haar bewoners. Ook de andere grote steden hebben zo’ n krantje. Leuk om te lezen vanwege de herkenning, de terugblik op mijn jeugd.
Omdat ik ook anderen dit genot gun geef ik de blaadjes na lezing door aan mijn sportmaatje, ook een oudutrechter. En ook hij leest ze met plezier.
Helemaal leuk is het natuurlijk dat hij me gisteravond kon melden dat hij in de recent overhandigde edities verhalen tegenkwam van de broer van een vriendin van zijn vrouw, van zo’ n zeventig jaar geleden wel te verstaan. De herkenning is dan natuurlijk extra groot. En dat hij en de schrijver van de herinnering hernieuwd contact met elkaar hadden naar aanleiding van de artikelen.
Mijn rol was natuurlijk heel bescheiden, ik was slechts de postbode, de krantbezorger. Maar evengoed, ik geniet hiervan!
Inderdaad een leuk blaadje. Is ook online te lezen: http://www.deoud-utrechter.nl/pages/krantenarchief.php
ik heb de link maar meteen in de tekst opgenomen, dankjewel
Super toch – zo voor verbinding zorgen š
inderdaad, vandaar dat genieten
Goede Carel,
Leuk, dat je aanleiding zag in te gaan op het art. in de Oud Utrechter en de mail die ik je er over stuurde. Woar ben al die joorn bleem, zeggen ze in het Grunningerland, als je de herinnering leest van iemand toen hij nog een jochie was nu 70 jaar geleden toen hij in de Croesestraat woonde. Zijn zus werd een hartsvriendin van mijn vrouw, maar overleed al jaren terug.
gr. je sportmaat Jan
de onderwerpen liggen voor het oprapen, altijd en overal
en wij genieten mee! Bedankt Carel!
met plezier gedaan