Nee, het hield me niet bezig maar zondag zag ik deze tweet van Hans Spekman passeren. Het zette mij even aan het rekenen.
Vandaag ben ik 48 geworden. 1 jaar ouder dan mijn vader is geworden. Om de verjaardag te vieren zijn we met de… http://t.co/FjkTkjEKpq
— Hans Spekman (@hansspekman) 6 april 2014
Mijn vader werd precies 66 jaar en één kwartaal, de leeftijd die ik gisteren ook bereikte. Te jong gestorven maar wel op, geveld door ziekte op ziekte. En dus kwam zijn overlijden niet onverwacht en gaf het rust in het gezin. Wat niet wil zeggen dat we hem niet missen, hij liet een leegte achter.
Maar goed, ik heb dus een mijlpaal bereikt die ik niet voorzien had. Er is voor mij vooralsnog geen enkele andere reden aan mijn einde te denken dan in de zin dat dat altijd een keer kan komen, verwacht of onverwacht. Maar wel bijzonder om er op deze wijze even mee geconfronteerd te worden.
Over ongeveer 15 weken, en ook dat weet je natuurlijk nooit precies, verwachten we nieuw leven. Ik geloof het graag, hij schopt al behoorlijk van zich af, moet iets van mij hebben. Vooruit kijken, altijd leuker dan die blik achterom. Opa worden, een volstrekt nieuwe ervaring!
Tjee was hij zoo jong… Ik denk nog wel eens aan hem, jij hebt zijn pretoogjes.
en toch het oudst geworden van alle jongens uit zijn ouderlijk gezin
Hoeveel broers had hij?
Drie, zie stamboom (pagina) 1839-1919
Slechts drie maanden jonger dan ik nu ben. En ik realiseer me dat ik dat nu wel heel jong vind. Veertig jaar terug bezag ik dat nog anders…
Ouder worden dan mijn vader is iets wat ik nog maar even moet afwachten. Hij is namelijk 90 jaar geworden. En mijn moeder leeft nog, dus zal ik héél oud moeten worden om die leeftijd te overtreffen. We zien wel. Het gaat zoals het gaat. Carpe Diem!
jong of oud, het is altijd relatief. En in goede gezondheid gun ik je best 90, 100 te worden. Het kwam puur door die passerende tweet