Pitch en putt

Ik ben geen golfer. Er zijn allerlei redenen die al dan niet valide zijn maar het is een feit. Ik vermaak me op andere wijze. Maar dat wil niet zeggen dat ik af en toe een spelletje wel leuk vind. Zo’n grote baan kan dan niet, al was het alleen maar omdat ik mijn golfbrevet niet heb. Er is evenwel een aantrekkelijk alternatief, pitch en putt. Je kunt het spelen volgens de spelregels van grote broer maar de baan is kleiner. Achttien holes, dat wel maar dan met banen van meestal tussen de dertig en zeventig meter.

Gisteren hebben we een spelletje gespeeld. We hadden een familieweekend en zijn met zijn negenen in Kamerik (Woerden) de baan opgegaan. Verdeeld in drie groepjes hebben we het hele parcours afgelegd. Er werd serieus gespeeld en ook veel gelachen. Want een bal met een fraaie boog recht naar voren slaan is niet voor iedereen altijd weggelegd. En Kamerik ligt in de polder dus is er water genoeg. Dat de ballen zouden moeten blijven drijven werd niet altijd duidelijk. Er waren er kennelijk ook die genoeglijk in de modder wilden verdwijnen om vervolgens na veel gepeur weer boven te komen drijven. Al met al waren we ruim tweeënhalf uur onderweg voor de achttien holes genomen waren. Geloof me, zeker met het weer van gisteren gaan een tripelbiertje en een paar bitterballen er dan best wel in.