Niet gelukt dus, ik zit nu in mijn stalen kooi, de deur gaat zo dicht en dan wordt het stil om me heen.
Niet dat we dat bij het schrijven van het vorig blogje al wisten maar vandaag bezochten we onder andere het gevangenismuseum in Veenhuizen. Dat sluit dus mooi aan.
Maar de titel van dit blogje slaat niet terug op de stilte die me in de kooi te wachten staat. Eerder op wat we onderweg er naartoe meekregen. Waren we op onze fietstocht van dinsdag nog colonnes fietsers tegengekomen, merendeels leden van de grijze golfbeweging, gisteren was het stil op de Drentse wegen. Een enkele boer die zijn gras maaide, een goed teken want die verwacht geen regen van betekenis. Wat schapen die tegen elkaar liepen te mekkeren. En verder was het stil, op de aardappelvelden, op de heide, in het bos, we hoorden niet veel meer dan onze bandjes, de wind en de vogels. Heerlijk stil.
Geniet! Trouwens,al in het boomkroonpad geweest in Drouwen? Ook zeer de moeite waard!
Bij een vorig bezoek , vanuit Eesergroen .
Heerlijk he… een interessant museum trouwens.
Ik wist het meeste wel , ervaringsdeskundige
Altijd al geweten dat je landlopersneigingen had.
Niet had, hebt
🙂 🙂 🙂
Een gevangenismuseum… nou, ieder zijn meug. Wij zijn dinsdag naar de Deltawerken wezen kijken. Heerlijk in open lucht 🙂
Oosterscheldedam, Neeltje Jans? Ook heel leuk
Yep! Zoiets hebben wij in België niet dus effe bij de Noorderburen langs 🙂
ik haal wel weer een keer een La Chouffe terug, ofzo ;-
en in het gevangenismuseum ben ik ook nog op de luchtplaats geweest 😉
‘k Voel me gelijk opgelucht in jouw plaats 😀
Heerlijk, ik zit bij je achterop en beleef die stilte. Geniet er van samen!
doen we, bijna deden we