In Bloemendaal overlijdt een vermogende inwoner. In zijn testament stelt hij zijn villa voor twintig jaar beschikbaar aan een stichting die hospices beheert in het Haarlemse. De mensen van de stichting zijn aangenaam verrast, het pand biedt ruimte om tien terminale patiënten op te vangen. Ook de gemeente is enthousiast en werkt graag mee aan een wijziging van het bestemmingsplan.
Dat is nu eens een goed bericht, denk je dan. Nou nee zeggen een paar buren en ze starten een bezwaarprocedure met het dreigement zonodig door te gaan tot de Hoge Raad.
De argumenten, stel je voor dat hun kinderen geconfronteerd worden met mensen die op sterven na dood zijn. En misschien geeft het ook wel wat extra drukte, al dat bezoek en die lijkwagens die de overledene komen halen. Ze zijn niet voor niets in deze straat komen wonen!
Hoewel juristen de klagers geen schijn van kans geven zet de stichting een streep door het plan, jarenlang procederen schrikt hen af.
Het optrekje staat nu te koop, vraagprijs dik vijf miljoen. Inclusief een parkachtig lapje grond waar je een villawijk op zou kunnen bouwen.
Fijn dat je mijn blog leest, geef gerust een reactie