Het gaat bij mij, normaal gesproken, tussen de andere activiteiten door, een boek lezen. Even afstand nemen van waar ik mee bezig ben, even de zinnen verzetten.
Maar soms gaat het andersom. Dan laat het verhaal me niet meer los, dan moet ik me dwingen het boek even weg te leggen.
De nomade van Anya Niewierra is zo’n boek dat je bij wijze van spreken in een adem uitleest. Onnodig dan te vertellen dat het spannend, goed geschreven, mooie plotwendingen heeft.
Onnodig dan te zeggen dat ik het van harte aanbeveel.
Fijn dat je mijn blog leest, geef gerust een reactie