Het is altijd weer een hele onderneming, zo’n reis naar de Canarische Eilanden. Maar ik kan niet anders zeggen dan dat het zonder enig probleem of oponthoud is verlopen. Maar dan toch, rond tien uur reden we weg, het was bijna acht uur lokale tijd dat we aankwamen.
Vier uur stilzitten in een vliegtuig is nu eenmaal niet mijn favoriete bezigheid. Ik heb in die tijd wel Midwinter van Suzanne Vermeer uit kunnen lezen. De boven dit blog staande foto heeft José gemaakt.
Eerst maar even snel een hapje eten, een eenvoudige doch voedzame maaltijd zou heer Bommel zeggen.
Ik ben van plan het wereldnieuws maar eens een weekje aan me voorbij te laten gaan. Ik kan er toch niets aan veranderen. Even genieten dus!
Fijn dat je mijn blog leest, geef gerust een reactie