Gisteren hebben we weer een prachtige fietstocht gemaakt. Een kilometer of vijfentwintig, berg op, berg af. Ik moet het eerlijk toegeven, het was af en toe teveel voor me.
Er zijn grenzen aan wat ik met mijn COPD aan kan. Een korte klim kan ik nog wel hebben maar uiteindelijk kom ik lucht tekort.
En dan geniet je toch minder van de omgeving. Vandaag nemen we de auto maar, blijft het stalen ros op stal. Jammer, het is niet anders.
Onze laatste dag hier, alweer. Zondag terug naar huis.
Fijn dat je mijn blog leest, geef gerust een reactie