De verkiezingen voor een nieuw Europees parlement komen eraan. Ook onze Ierse schoondochter krijgt een uitnodiging om te stemmen. Maar dan wel op een Ierse kandidaat en om daaraan voorafgaand de nodige formaliteiten te vervullen krijgt ze een brief van de Nederlandse gemeente waar ze woonachtig is. De brief is gesteld in het Iers.
Iers is een taal die maar weinig Ieren machtig zijn. Vooral langs de westkust zijn er een paar streken, Gaeltacht, waar het nog gesproken wordt. Het onderwijs is in Ierland wettelijk tweetalig maar de officiële wens de eigen taal te leren wordt in de praktijk van alledag genegeerd. De Ier spreekt, een uitzondering daargelaten, Engels, schoondochter komt uit Dublin en is het Gaelisch niet machtig. Akkoord, een paar woorden, gefeliciteerd, proost, maar daar houdt het wel zo’n beetje mee op. Ze verzucht dan ook:
“Hadden ze die brief maar in het Nederlands geschreven, dan had ik begrepen waar het over ging!”
Wat een schitterende foto!
Ik schreef even terug ook over dialecten en talen.
Mijn eigen dialect ben ik al heel lang vergeten.
Toch waardeer ik het bestaan van de verschillende dialecten en talen.
Met mijn Schotse ex bezocht ik veel Ierse kroegen.
Een Schots en Iers accent maakt mij nu nog vrolijk.
Maar de verschillende varianten van het Kelitisch gaan volledig aan mij voorbij.
Vrolijke groet,
Dat dat Keltisch aan je voorbij gaat is geen schande, zelfs Ieren en Schotten hebben er in overgrote meerderheid niets mee ?