Het fietspad ligt bezaaid met blad en takken. Ciarán mag zich hier dan tamelijk rustig gedragen hebben, hij is zichtbaar langs geweest.
Gisteren ben ik weer begonnen met een drieluik portret tekenen op basisschool van de kleinkinderen. Leuk, maar wat waren ze druk. En niet alleen bij mij, ook bij de andere workshops was het onrustig.
Zelf heb ik het ook, terugkijkend zeg ik dat ik op de sportschool ook wat baldadiger was dan normaal.
Inmiddels is de rust weergekeerd. Nu de storm is gaan liggen word ik zelf ook weer wat rustiger. En dat is maar goed ook.
De aquarel bij dit blogje is een oudje, zo’n ik schat twintig jaar geleden geschilderd.
Fijn dat je mijn blog leest, geef gerust een reactie