Zo’n twee, drie keer in het jaar geef ik een workshop portret tekenen op de basisschool van onze kleinkinderen. Drie vrijdagmiddagen achter elkaar een uur aan een groepje acht- tot twaalfjarigen.
Maar dit keer hadden de cursisten grijze haren, onze Studiekring had voor deze activiteit gekozen. En nu moest het allemaal in tweeëneenhalf uur gebeuren. Een paar hadden al ervaring met schilderen, voor de meesten was het nieuw. Het ik kan niet tekenen hoorde ik te vaak. Maar nadat ik hen de contouren van het gezicht had voorgedaan op het schoolbord trokken ze al wat bij, verrast met het resultaat op hun eigen canvas.
Ik liet ze kleur kiezen en al gauw waren ze druk met lichtinval en schaduwkanten.
Hartstikke leuk. Het is op zich al een prestatie het stel rustig te houden maar nu kon je een speld horen vallen. Iedereen had het naar de zin en het resultaat was verrassend.
Fijn dat je mijn blog leest, geef gerust een reactie