De weekmarkt #MoM6

Het is woensdag, marktdag in Mur, een Berberdorpje in de Midden Atlas. Reden voor de reisleiding om de bus even aan de kant te zetten en ons een uurtje te laten dwalen tussen de kraampjes. Eerder hadden we de Souks van Mekness en Fez bezocht, daarover later meer.
We staan aan een grote kale vlakte. Naast onze bus staan de meest vreemdsoortige voertuigen, kunstig geknutseld uit iets dat in een grijs verleden ergens bij ons had kunnen rijden. We kiezen een van de vele ingangen, een straat met allemaal kraampjes met hoofddoeken, lappen stof, kleedjes. Maar ook complete jurken, djellaba’s, t-shirts en voetbalshirts, vooral in de kleuren van Barça en Real Madrid. Veel vrouwen, veel kinderen (moeten jullie niet naar school). Mustapha legt later uit dat de dichtstbijzijnde school meer dan vijf kilometer verder ligt en dat, hoewel er leerplicht is de controle op schoolbezoek volledig ontbreekt. De jongetjes lopen te schooien om een enkele dirham. Als een van ons daaraan begint is in no time de groep handophouders gegroeid naar een man of tien.
Tussen de rijen door zien we ineens een barbier een man scheren (dubbelklikken op de foto hiernaast) , ook de kapper komt eens in de week naar het dorp. En niet alleen de kapper, ook de ambtenaar van de burgerlijke stand zodat de Berbers de registratie van hun geboortes en overlijdens netjes kunnen melden. En ook de veearts zodat ezeldrijvers en schaapherders hun vee kunnen laten genezen. We hebben het zelf niet gezien maar in het vliegtuig terug vertelde een van de motorrijders van de ‘genezing’ van een ezeltje met ontstoken ogen. De ‘dokter’ trok de tong uit de bek van het beest, draaide die om een stok, het schijnt dat daardoor veel zenuwen afgekneld worden, en wipte vervolgens de beide ontstoken ogen uit de kas. Het beestje kon daarna gewoon weer als lastdier ingezet worden. Inderdaad, ik vond het ook geen fijn verhaal.
Na de kleding- en stoffenzaak kwamen we op de voedselmarkt. Vlees, groente en fruit, verse kruiden, alles open en bloot in de zon en de stofwolken. Met de Europese hygiëne-eisen in gedachte koop je er echt niets. De verkopers herschikken en herschikken hun dadels of vijgen met ongewassen handen, voor het oog heel geordend maar onze westerse voorzichtigheid past voor dit voedsel. En verder kun je gewoon alles vinden op zo’n markt. Plastic emmers en bakken, complete meubelen, koper- en tingeslagen keukengerei. Schoenen, speelgoed uit China, echt van alles maar meest van bedenkelijke kwaliteit. Achter de markt ontdekken we een volle ‘ezelparkeerplaats’, de meeste klanten komen met ezel of muildier. In de bergen verderop is ander vervoer ook nauwelijks denkbaar.