Corfu 1978

Het kolonelsregime in Griekenland is met dank aan Max vd Stoel uit de loopbakermat van de democratie verdreven als wij onze keuze voor de volgende vakantie op Corfu laten vallen. De eerste keer dat we met een vliegtuig gaan ook. De sfeer op het vliegveld is grimmig, met uzi’s gewapende militairen domineren het beeld.

Maar, na deze eerste kennismaking vermaken we ons prima in Benitses.we hebben een appartementje, direct aan zee. Vlakbij is een café waar we naar het voetbal kunnen kijken, Oranje tegen Schotland, wij als enige Nederlanders, de rest Engelsen die tegen de Schotten waren.

We gingen een of twee keer uit eten in het enige restaurant dat het dorp rijk was. Geen menukaart, zou die er wel geweest zijn dan nog uitsluitend in het Grieks en daar werden we toen ook niet wijzer van. Dus met de eigenaar de keuken in om onze keuze aan te wijzen. Allemaal even exotisch, we hadden toen nog geen Griekse restaurants in ons land. Wisten wij wat moussaka is of dat je wijnbladeren kunt vullen? We genoten onze maaltijd buiten op een overdekt terras. Geen tentdoek maar wijnranken beschermen ons tegen de zomerzon. We horen dat de prijzen in de horeca in Athene bepaald worden wat verklaart dat het glaasje in de eerste week goedkoper is dan dat daarna omdat de volgende fase in het vakantieseizoen bereikt is. In het Engels kun je een biertje en wijntje bestellen maar veel verder kom je niet. Door mijn gmnasiumavontuur kan ik de Griekse woorden lezen maar daarmee alleen kom je natuurlijk geen stap verder. Een wandeling naar Achilion, een zomerverblijf van keizerin Sisi, wat was het heet. Met de bus naar Corfu stad en dan moeten wachten omdat de bomen dicht zijn, niet voor een brug of spoorwegovergang, nee, omdat een vliegtuig moest landen en dan rakelings over de weg scheerde.Met Ria, de vriendin van vrienden die met een Griek getrouwd was een tochtje over het eiland gemaakt, indrukwekkend en beangstigend, die vloot tussen Albanië en ons vakantieeiland. Maar ook het ezeltje dat voor het transport in de bergen ingezet wordt, volgeladen met dat wat de vruchtbare grond levert. En de half afgebouwde huizen, de volgende verdieping komt wel wanneer we weer geld hebben.
Nu, na al die jaren ervaring op andere plekken in Griekenland en elders ervaren we alles als gewoon, toen was het een aaneenschakeling van bijzondere belevenissen. Die half afgebouwde huizen kom je wel nog steeds tegen.