DAF 33, Daffodil, koekblik met bretelaandrijving, truttenschudder, een automaat met variomatic. Prima hoor,als je daarin wilt rijden maar dan moet je eerst wel een nieuw exemplaar hebben aangeschaft. En, nadat je tenminste een jaar aan het drukke verkeer hebt deelgenomen zou je, maar liever niet, in een handgeschakelde auto mogen rijden. Het was een geweldige uitvinding van Van Doornes Automobiel Fabriek, een noviteit uit Eindhoven. Menig oudere die het schakelen maar niet onder de knie kreeg koos voor deze oplossing. We schrijven de zestiger jaren, de welvaart neemt toe, de auto komt ook binnen het bereik van de gewone man. En daarmee was het wagentje voor de jeugd een lachertje en voor de ouder een uitkomst.
Veel van die autootjes hadden hun finest moment, samenvallend met hun doodstrijd en uiteindelijk overlijden tijdens de achteruitrijraces die onder wellustig commentaar van André van Duin op de vaderlandse televisie werden uitgezonden. De variomatic schakelde namelijk net zo makkelijk in voor als in achteruit op. Onverslaanbaar door andere merken waarin je alleen maar beheerst achteruit kon rijden.
Bij ons zeggen ze een ‘dafken’ … en ze hebben wel iets die oudere auto’s van vroeger 🙂 Tegenwoordig moet je al naar het merk van de auto kijken om te weten welke auto je voor je hebt, dat had je vroeger zo niet toen had elk merk zo zijn typische vorm – denk maar aan de strijkijzervorm van citroën 🙂
mee eens, het is tegenwoordig een grote eenheidsworst, een enkele uitzondering daargelaten