‘In de discotheek zat ik van de week ..’, André Hazes schalt door de luidspreker. Mary Servaes, Gert en Hermien, de drama’s, de tranentrekkers volgen elkaar in rap tempo op. Het publiek lalt mee, de mensen vermaken zich.’ Zijn wiegie was een spijkerkissie…’. kom daar maar overheen. ‘ Ach vader lief, toe drink niet meer…’, wat een ellende!
Het is niet mijn genre. Voor mij zijn er andere levensliederen. Tranentrekkers, net zo goed! Als het dan toch moet, geef mij dan maar de blues! En dan vooral die van B.B. King waarin het tot intense gesprekken leidt tussen zanger en gitaar. Waarbij je invult wat het snarenspel in respons geeft !
B.B. King, hij is niet meer, le roi est mort.
de blues en ander levenslied
6 gedachten over “de blues en ander levenslied”
Voeg uw reactie toe
Fijn dat je mijn blog leest, geef gerust een reactie
Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.
Vive ( viva? ) le roi
vive le roi gaat over de nieuwe koning, de opvolger. En daar is in dit geval geen sprake van
Ow kijk, dan ga ik je niet op je hart trappen als ik zeg dat ik André Hazes er echt over vind… niet echt mijn genre 🙂 Geef mij dan ook maar eerder de blues…
maar evengoed, ik gun ieder zijn/haar smaak hoor
Ik moest toen ik “le roi est mort” las weer even denken aan een leraar, die vertelde, dat als de koning dood ging, op het zelfde moment er weer een nieuwe koning zou aantreden. Ik vroeg me toen af of er na B.B. weer iemand als hij zou ( kunnen) komen…
en wie weet?