Natuurlijke ontwikkeling

1960
Er wordt hard op de deur geklopt. De kinderen, netjes al in pyjama, deinzen verschrikt naar achteren als de deur piepend open gaat. Een zwarte hand komt de kamer binnen, strooigoed beland op de grond. De jongste krijgt een kruidnootje tegen zijn hoofd en zet het op een schreeuwen, de anderen vliegen naar de deur, dit moet Zwarte Piet geweest zijn. En inderdaad, er staat een grote juten zak, gevuld met pakjes. Het feest van uitpakken kan beginnen.

1970
Er is hard gewerkt sinds in de herfstvakantie de lootjes zijn getrokken en iedereen weet wie hij of zij moet verrassen. Sommigen hadden hun surprise al half november af maar worstelden nog met het gedicht, anderen lieten het, zoals ieder jaar op de laatste dag aankomen. Het cadeautje was niet echt belangrijk meer, het ging om de creativiteit en de goedbedoelde plaagstootjes. Want we hadden allemaal wel iets dat om wat commentaar vroeg. Over het algemeen won de verpakking het van het gedicht.

1985
De eerste kleinkinderen zijn groot genoeg om mee te doen. Sinterklaas komt in eigen persoon langs met twee Pieten in zijn gevolg. De kleintjes voelen de spanning maar genieten van de aandacht en de presentjes. De Sint trekt zich terug en de kleintjes verhuizen naar hun campingbedjes boven. Voor de volwassenen begint dan pas het feest, als vanouds met surprises en ellenlange rijmen. Bier met speculaas, een onmogelijke combinatie.

1990
De kleinkinderen zijn toegetreden tot de ongelovigen. Een datum prikken voor een gezamenlijke Sinterklaasviering is niet meer mogelijk. Iedereen heeft zich teruggetrokken in het eigen gezin waar de tradities worden voortgezet. Uiteraard met inbreng van de partners die hun eigen tradities van huis uit meegenomen hebben.