Sinterklaas

We vieren het Sinterklaasfeest hier al jaren niet meer. Misschien komt dat weer, als onze kleinzoon wat ouder is.
Het beeld van vroeger, vijftiger jaren, bij ons thuis kwam wel even terug. Geen pakjesavond, daar was geen tijd voor. Mijn vader was daar die avond veel te druk mee, Als etaleur moest hij ‘ zijn’  etalages dan transformeren, Sint eruit, de Kerst erin. Reken maar dat dat een klus was. Al had hij er in de loop van de tijd wel wat op gevonden. Hij schilderde gewoon de kerstdecoratie op de achterkant van de sinterklaasprenten, dan was het halve werk gedaan met het omdraaien van platen. Bleef natuurlijk de wens van de ondernemer ook andere aanbiedingen in de kijkkast te zetten.
En zo werd pakjesavond pakjesochtend. Bij het ontbijt, het hele rijtje nog in pijama en ieder op zijn vaste plek aan tafel. Allleen, de ontbijtbordjes ontbraken en daarvoor in de plaats bij iedereen een stapeltje kadootjes. Het zullen er twee, hooguit drie per kind geweest zijn, zo breed hadden we het niet. Maar met die rijke kinderschare was het evengoed een volle tafel. We konden nauwelijks wachten op het sein ‘aanvallen’. in een razend tempo werden de speeltjes en het snoepgoed uitgepakt, de verpakking mocht onder tafel verdwijnen. Oh’s en ah’s alom, echt genieten van al dat moois. Ook toen al gold het spreekwoord, een kinderhand is snel gevuld. Het feest eindigde met een dankuwel Sinterklaasje, vl overtuiging daar het hele koor gezongen.
En dan snel ontbijten, aankleden en gewoon netjes op tijd naar school (voor degenen die al zover waren).