‘Vroeger klonk er altijd muziek in ons huis. Mijn man had alle platen van Dave Brubeck, later cd’s. Maar ook klassieke muziek draaide hij veel. Sinds zijn overlijden is het stil.’ De oude dame slikt even bij de herinnering.
‘Maar u heeft die platen en schijfjes toch nog” probeer ik voorzichtig.
‘Jazeker, maar hij wist precies waar hij een muziekstuk kon vinden, ik kan dat niet.’
Het is zondagmiddag, 28 april. Het zonnetje schijnt lekker maar het is nog fris. Misschien dat dat zonnetje ons parten speelt, er is voldoende geflyerd en de huis aan huisbladen hebben het concert in hun agendarubriek geplaatst. Maar helaas, de opkomst valt tegen.
Zoals zo vaak verzucht ik dan dat degenen die niet kwamen wat gemist hebben. Maar verder richt ik me dan op de aanwezigen. En dat was een enthousiaste groep met kennis van zaken. Echte liefhebbers en die hebben genoten van het concert dat Jan van Lier ten beste gaf, gelardeerd met interessante informatie over de onlangs overleden Jazzcomponist en pianist.
Zonder de anderen tekort te willen doen, alleen al voor boven geciteerde dame zou je zoiets organiseren. Ze heeft van begin tot einde veel plezier gehad. Na afloop dankte ze Jan en mij uitvoerig voor het gebodene. Het was voor haar een heerlijke middag, vol zoete herinnering.
En zo toch nog even meegenoten… Hartverwarmend verhaaltje Carel.
een gedeelde ervaring
*stil van*
zo werd een geplande ter nagedachtenis ook een andere herdenking, mooi toch, zo’n effect